دکتر ثریا مستقیمی

اصطلاح افتادگی پلک گاهی برای چند مشکل متفاوت استفاده می‌شود.

در بعضی افراد پوست اضافه روی پلک قرار گرفته است، در حالی که موقعیت لبه خود پلک طبیعی است.

در پتوز واقعی، لبه پلک پایین‌تر از حد طبیعی قرار می‌گیرد.

افتادگی ابرو نیز می‌تواند باعث ایجاد ظاهر سنگین پلک بالا شود.

افزایش سن، عوامل ژنتیکی، اختلال عملکرد عضلات پلک و بعضی بیماری‌های عصبی می‌توانند نقش داشته باشند.

پتوز ممکن است از کودکی وجود داشته باشد یا در بزرگسالی ایجاد شود.

• پایین‌تر بودن یک یا هر دو پلک، احساس سنگینی چشم و در موارد شدید محدود شدن میدان دید ممکن است دیده شوند.
• بعضی افراد برای بازتر نگه داشتن چشم به‌طور ناخودآگاه ابروهای خود را بالا می‌برند.

درمان به علت بستگی دارد.

پوست اضافه با بلفاروپلاستی قابل اصلاح است اما پتوز واقعی ممکن است نیاز به جراحی عضله یا تاندون پلک داشته باشد.

افتادگی ابرو نیز روش درمان متفاوتی دارد.

افتادگی ناگهانی یک پلک، به‌خصوص همراه با دوبینی، ضعف یا علائم عصبی، نیازمند ارزیابی سریع پزشکی است.

معاینه دقیق باید مشخص کند مشکل از پوست، عضله پلک، موقعیت ابرو یا ترکیبی از این عوامل ناشی می‌شود.

بلفاروپلاستی یا جراحی پلک روشی است که برای اصلاح بعضی تغییرات پلک بالا یا پایین انجام می‌شود.

پوست اضافه، برجستگی چربی و پف اطراف چشم از مشکلاتی هستند که ممکن است در ارزیابی بلفاروپلاستی مورد توجه قرار گیرند.

در برخی افراد، پوست اضافه پلک بالا تنها یک مسئله زیبایی است؛ اما اگر مقدار آن زیاد باشد ممکن است قسمت بالایی میدان دید را نیز محدود کند.

بلفاروپلاستی می‌تواند روی پلک بالا، پلک پایین یا هر دو انجام شود.

هدف عمل باید بر اساس آناتومی طبیعی صورت مشخص شود. برداشتن بیش از اندازه پوست یا چربی لزوماً نتیجه زیباتری ایجاد نمی‌کند و ممکن است ظاهر طبیعی چشم را تغییر دهد.

در جراحی پلک بالا معمولاً برش در چین طبیعی پلک قرار می‌گیرد.

از طریق این برش می‌توان پوست اضافه را برداشت و در صورت نیاز مقدار مشخصی از بافت یا چربی را اصلاح کرد.

در پلک پایین، روش جراحی بر اساس نوع مشکل متفاوت است. در بعضی بیماران برش نزدیک خط مژه انجام می‌شود و در برخی شرایط می‌توان از داخل پلک به چربی دسترسی پیدا کرد.

میزان برداشت بافت باید متناسب با ساختار چشم باشد.

گاهی هدف اصلی برداشتن چربی نیست و جابه‌جایی یا بازتوزیع آن می‌تواند برای کاهش گودی بین پلک و گونه مناسب‌تر باشد.

• افرادی که پوست اضافه پلک بالا دارند ممکن است کاندید باشند.
• وجود پف یا برجستگی چربی پلک پایین نیز از دلایل رایج مراجعه است.
• شرایط عمومی سلامت فرد باید پیش از جراحی بررسی شود.
• خشکی شدید چشم، بعضی بیماری‌های چشمی، اختلالات انعقادی و بیماری‌های کنترل‌نشده ممکن است روی تصمیم جراحی اثر بگذارند.
• همچنین باید مشخص شود که افتادگی مشاهده‌شده ناشی از پوست اضافه است یا پتوز واقعی پلک.

• در بیمار مناسب می‌تواند پوست اضافه و پف پلک را کاهش دهد.
• این تغییر ممکن است باعث شود چشم‌ها بازتر و کمتر خسته به نظر برسند.
• در بعضی افراد که پوست پلک بالا وارد میدان دید شده است، برداشتن پوست اضافه می‌تواند مزیت عملکردی نیز داشته باشد.

• تورم و کبودی در روزهای ابتدایی از عوارض رایج هستند.
• خشکی یا تحریک چشم، خونریزی، عفونت، باقی ماندن اسکار و عدم تقارن نیز ممکن است اتفاق بیفتند.
• اگر مقدار زیادی پوست برداشته شود، بسته شدن کامل پلک می‌تواند دشوار شود.
• خونریزی شدید پشت چشم عارضه‌ای نادر اما جدی است و می‌تواند بینایی را تهدید کند.
• به همین دلیل درد شدید چشم یا کاهش ناگهانی بینایی بعد از جراحی نیازمند ارزیابی فوری است.

• داروهای مصرفی باید پیش از عمل بررسی شوند.
• اگر فرد داروهای مؤثر بر انعقاد خون مصرف می‌کند، تصمیم درباره ادامه یا قطع آن باید توسط پزشک انجام شود و قطع خودسرانه مناسب نیست.
• بعد از جراحی معمولاً مقداری تورم و کبودی ایجاد می‌شود.
• بالا نگه داشتن سر و استفاده از کمپرس سرد طبق دستور می‌تواند در روزهای ابتدایی کمک‌کننده باشد.
• چشم‌ها نباید مالیده شوند و فعالیت سنگین باید تا زمان توصیه‌شده محدود شود.
• نتیجه نهایی بلفاروپلاستی نیز بلافاصله بعد از عمل قابل قضاوت نیست؛ زیرا کاهش کامل تورم و تثبیت بافت‌ها به زمان نیاز دارد.

بلفاروپلاستی پلک بالا بیشتر برای اصلاح پوست اضافه یا بعضی برجستگی‌های چربی این ناحیه انجام می‌شود.

با افزایش سن، پوست پلک ممکن است شل‌تر شود و روی چین طبیعی پلک قرار گیرد.

در بعضی افراد این وضعیت از سن پایین‌تر و به دلیل ویژگی‌های ژنتیکی ایجاد می‌شود.

مقدار پوست اضافه قبل از جراحی مشخص می‌شود.

برش در چین طبیعی پلک طراحی می‌شود تا پس از ترمیم کمتر دیده شود.

پوست و در صورت نیاز بخش محدودی از چربی اصلاح می‌شوند.

حفظ مقدار کافی پوست برای بسته شدن طبیعی چشم اهمیت زیادی دارد.

• وجود پوست اضافه واضح یکی از دلایل اصلی است.
• افرادی که هنگام آرایش یا باز نگه داشتن چشم احساس سنگینی دارند نیز ممکن است برای ارزیابی مراجعه کنند.
• اگر مشکل اصلی افتادگی خود پلک یا پتوز باشد، جراحی متفاوتی ممکن است لازم باشد.

• می‌تواند پوست اضافه را کاهش دهد و چین پلک را مشخص‌تر کند.
• در موارد شدید ممکن است محدودیت میدان دید فوقانی نیز بهتر شود.

• کبودی، تورم و خشکی موقت چشم ممکن است ایجاد شوند.
• عدم تقارن، اسکار یا دشواری موقت در بسته شدن پلک نیز امکان‌پذیر است.

• بخیه و زخم باید طبق دستور مراقبت شوند.
• تورم معمولاً در روزهای نخست بیشتر است و سپس کاهش پیدا می‌کند.
• استفاده از عینک آفتابی و محافظت از محل برش در برابر نور خورشید می‌تواند در روند بهبود اسکار مفید باشد.

بلفاروپلاستی پلک پایین بیشتر برای اصلاح پف، برجستگی چربی و در بعضی افراد پوست اضافه زیر چشم انجام می‌شود.

پف زیر چشم همیشه به دلیل افزایش چربی نیست و تغییر موقعیت چربی‌های طبیعی اطراف چشم نیز می‌تواند نقش داشته باشد.

گودی زیر چشم نیز ممکن است ظاهر پف را برجسته‌تر کند.

جراحی می‌تواند از طریق برش خارجی نزدیک خط مژه یا از داخل پلک انجام شود.

انتخاب روش به وجود یا عدم وجود پوست اضافه و نوع مشکل بستگی دارد.

چربی ممکن است برداشته، جابه‌جا یا بازتوزیع شود.

هدف ایجاد سطح یکنواخت‌تر بین پلک و گونه است.

• افراد دارای کیسه‌های چربی واضح یا پوست اضافه ممکن است کاندید باشند.
• اگر مشکل اصلی تیرگی پوست بدون پف یا پوست اضافه باشد، بلفاروپلاستی ممکن است تأثیر محدودی داشته باشد.

• می‌تواند برجستگی کیسه‌های زیر چشم را کاهش دهد.
• در بیمار مناسب ظاهر خسته اطراف چشم نیز می‌تواند کمتر شود.

• تورم، کبودی و خشکی چشم شایع‌تر هستند.
• کشیده شدن پلک پایین به سمت بیرون یا پایین از عوارض مهم‌تر است که در برخی افراد ممکن است رخ دهد.

• محافظت از چشم و زخم اهمیت دارد.
• تورم ممکن است برای مدتی باقی بماند و نتیجه نهایی باید پس از کاهش التهاب ارزیابی شود.

بوتاکس اصطلاح رایجی برای فرآورده‌های حاوی بوتولینوم توکسین است.

این ماده باعث کاهش موقت فعالیت عضلات محل تزریق می‌شود.

در زیبایی بیشتر برای خطوطی استفاده می‌شود که در اثر حرکت مکرر عضلات ایجاد شده‌اند.

خط اخم، خطوط پیشانی و خطوط کنار چشم از نواحی شناخته‌شده هستند.

پیش از تزریق وضعیت عضلات و تقارن صورت بررسی می‌شود.

سپس مقدار مشخصی دارو در نقاط انتخاب‌شده تزریق می‌شود.

محل و مقدار تزریق برای همه افراد یکسان نیست.

برای مثال فردی که ابروهای پایین‌تری دارد ممکن است به الگوی تزریق متفاوتی نسبت به فردی با ابروهای بالاتر نیاز داشته باشد.

• افراد دارای خطوط حرکتی صورت ممکن است کاندید باشند.
• وجود بیماری‌های عصبی‌عضلانی، بعضی داروها و شرایط خاص باید پیش از تزریق بررسی شوند.

• درمان کم‌تهاجمی است و معمولاً دوره نقاهت طولانی ندارد.
• کاهش فعالیت عضله می‌تواند خطوط حرکتی را کمتر کند.

• کبودی، درد محل تزریق و سردرد ممکن است رخ دهند.
• عدم تقارن یا افتادگی موقت پلک یا ابرو نیز از عوارض احتمالی هستند.

• نباید نتیجه نهایی بلافاصله ارزیابی شود؛ زیرا اثر دارو طی چند روز شکل می‌گیرد.
• دستکاری شدید محل تزریق در ساعات اولیه نیز بهتر است انجام نشود مگر اینکه دستور متفاوتی داده شده باشد.

فیلرها برای افزایش حجم یا اصلاح بعضی فرورفتگی‌ها و خطوط صورت استفاده می‌شوند.

هیالورونیک اسید یکی از مواد رایج در فیلرهای موقت است.

فیلر برخلاف بوتاکس مستقیماً فعالیت عضله را کاهش نمی‌دهد.

ابتدا ساختار صورت و محل کاهش حجم بررسی می‌شود.

سپس فیلر با سوزن یا کانولا در لایه مناسب تزریق می‌شود.

نوع فیلر و عمق تزریق در قسمت‌های مختلف صورت متفاوت است.

• افرادی که افت حجم مشخص یا عدم تقارن قابل اصلاح دارند ممکن است کاندید باشند.
• وجود عفونت یا التهاب فعال در محل تزریق می‌تواند انجام درمان را به تعویق بیندازد.

• نتیجه بسیاری از فیلرها به‌سرعت قابل مشاهده است.
• امکان اصلاح موضعی حجم بدون جراحی یکی از مزایای اصلی است.

• تورم، کبودی، عدم تقارن، عفونت و ایجاد برجستگی ممکن است اتفاق بیفتند.
• انسداد عروقی عارضه‌ای نادر اما بسیار مهم است.
• در بعضی مناطق صورت، انسداد عروق می‌تواند علاوه بر آسیب پوست، در موارد بسیار نادر روی بینایی تأثیر بگذارد.

• درد شدید و غیرمعمول، سفید یا بنفش شدن پوست و تغییر بینایی باید فوراً بررسی شوند.

لیزر موهای زائد روشی برای کاهش طولانی‌مدت موهاست.

نور دستگاه توسط رنگدانه موجود در مو جذب می‌شود و انرژی ایجادشده به فولیکول آسیب می‌رساند.

هدف کاهش تعداد و ضخامت موهاست، نه تضمین حذف دائمی همه موها.

تنظیم دستگاه بر اساس رنگ پوست، ضخامت و رنگ مو انجام می‌شود.

چون موها در مراحل مختلف چرخه رشد قرار دارند، چند جلسه لازم است.

• موهای تیره و ضخیم معمولاً پاسخ بهتری دارند.
• موهای سفید یا خاکستری به دلیل کمبود ملانین پاسخ ضعیف‌تری دارند.

• می‌تواند تراکم و ضخامت موها را کاهش دهد.
• در بعضی افراد موهای زیرپوستی نیز کمتر می‌شوند.

• قرمزی و تورم موقت شایع هستند.
• سوختگی، تاول یا تغییر رنگ پوست در صورت تنظیم نامناسب ممکن است رخ دهد.

• برنزه کردن قبل از درمان می‌تواند خطر عوارض را افزایش دهد.
• محافظت از نور خورشید بعد از درمان نیز اهمیت دارد.

جوان‌سازی نام یک درمان واحد نیست.

تغییرات ناشی از افزایش سن می‌توانند شامل خطوط عضلانی، کاهش حجم، شلی پوست و تغییر کیفیت سطح پوست باشند.

هرکدام از این مشکلات ممکن است به روش متفاوتی پاسخ دهند.

ابتدا باید مشخص شود مشکل اصلی چیست.

بوتاکس بیشتر برای خطوط حرکتی استفاده می‌شود.

فیلر برای اصلاح حجم کاربرد دارد.

روش‌هایی مانند میکرونیدلینگ یا بعضی دستگاه‌های انرژی‌محور بیشتر روی کیفیت یا ساختار پوست اثر دارند.

• افرادی که تغییرات خفیف تا متوسط دارند و انتظار واقع‌بینانه از روش‌های غیرجراحی دارند ممکن است کاندید باشند.
• در افتادگی شدید ممکن است درمان‌های غیرجراحی نتیجه محدودی داشته باشند.

• روش‌های کم‌تهاجمی معمولاً دوره نقاهت کوتاه‌تری نسبت به جراحی دارند.
• همچنین می‌توان درمان را روی مشکل مشخص فرد متمرکز کرد.

• عوارض بسته به روش متفاوت هستند و می‌توانند شامل التهاب، کبودی، لک، سوختگی یا عوارض تزریقی باشند.

هدف درمان بهتر است اصلاح متناسب تغییرات صورت باشد، نه از بین بردن تمام خطوط یا افزایش بیش از حد حجم.

میکرونیدلینگ با استفاده از سوزن‌های بسیار ظریف، آسیب‌های کوچک و کنترل‌شده‌ای در پوست ایجاد می‌کند.

این فرایند می‌تواند پاسخ ترمیمی پوست و تولید کلاژن را تحریک کند.

میکرونیدلینگ بیشتر در بعضی انواع اسکار آکنه و بهبود بافت پوست مورد استفاده قرار می‌گیرد.

پس از آماده‌سازی و معمولاً بی‌حسی پوست، دستگاه روی ناحیه درمان حرکت داده می‌شود.

عمق سوزن بر اساس هدف درمان تنظیم می‌شود.

• افراد دارای بعضی اسکارهای فرورفته آکنه می‌توانند کاندید باشند.
• آکنه شدید فعال یا عفونت پوستی ممکن است انجام درمان را به تعویق بیندازد.

• در بعضی بیماران می‌تواند ناهمواری بافت و ظاهر اسکار را بهبود دهد.

• قرمزی و تورم موقت شایع هستند.
• لک پس از التهاب یا عفونت نیز امکان‌پذیر است.

• محافظت از آفتاب اهمیت زیادی دارد.
• استفاده از محصولات تحریک‌کننده در روزهای ابتدایی باید محدود شود.

کاشت مو انتقال فولیکول‌های مو از ناحیه‌ای با تراکم مناسب به قسمت کم‌پشت یا طاس است.

فولیکول‌ها از بانک مو برداشت و در محل موردنظر کاشته می‌شوند.

طراحی خط رویش و زاویه کاشت در طبیعی شدن نتیجه اهمیت زیادی دارند.

• افراد دارای ریزش موی ارثی پایدار و بانک موی مناسب بیشتر کاندید هستند.

• می‌تواند تراکم مناطق مشخص را افزایش دهد.

• تورم، فولیکولیت، اسکار، عفونت و کاهش بیش از حد تراکم بانک مو ممکن است رخ دهند.

• گرافت‌ها در روزهای نخست نباید دستکاری شوند.
• رشد نتیجه نهایی نیز به چند ماه زمان نیاز دارد.

ریزش مو یک بیماری واحد نیست و می‌تواند علت‌های متفاوتی داشته باشد.

ریزش ممکن است منتشر یا موضعی و تدریجی یا ناگهانی باشد.

ژنتیک، استرس جسمی، بیماری، کمبود آهن، مشکلات تیروئید و بیماری‌های خودایمنی از علل احتمالی هستند.

در بعضی افراد نیز بیماری پوست سر عامل اصلی است.

• کاهش تراکم، بازتر شدن فرق سر، عقب رفتن خط رویش یا افزایش موهای ریخته‌شده ممکن است دیده شوند.
• خارش و قرمزی پوست سر نیز اهمیت دارند.

درمان بر اساس علت انجام می‌شود.

ماینوکسیدیل در بعضی انواع ریزش کاربرد دارد.

اگر بیماری زمینه‌ای وجود داشته باشد، درمان همان بیماری اهمیت دارد.

ریزش ناگهانی، سکه‌ای، شدید یا همراه با التهاب باید بررسی شود.

تشخیص مناسب و درمان زودهنگام علت اهمیت دارد.

این نوع ریزش همان الگوی شایع ارثی است.

در مردان معمولاً خط رویش و قسمت بالای سر و در زنان بیشتر قسمت مرکزی سر درگیر می‌شوند.

زمینه ژنتیکی و حساسیت فولیکول‌ها به هورمون‌های آندروژنی نقش دارند.

فولیکول‌ها به‌تدریج کوچک‌تر می‌شوند و موها نازک‌تر می‌شوند.

• کم‌پشتی تدریجی و نازک شدن تارها مشخصه اصلی هستند.

درمان دارویی می‌تواند در بعضی افراد سرعت پیشرفت را کاهش دهد.

در افراد منتخب کاشت مو نیز ممکن است مطرح شود.

در مراحل اولیه احتمال حفظ فولیکول‌های موجود بیشتر است.

درمان منظم و پیگیری وضعیت مو اهمیت دارد.