دکتر الهام معتمدی

مراقبت دوران بارداری مجموعه‌ای از ویزیت‌ها و بررسی‌هایی است که از ابتدای بارداری تا زمان زایمان انجام می‌شود.

هدف فقط بررسی رشد جنین نیست. سلامت مادر، فشار خون، وزن، وضعیت قند خون، کم‌خونی، بیماری‌های زمینه‌ای و عوارض احتمالی بارداری نیز در این مراجعات بررسی می‌شوند.

در اولین ویزیت معمولاً سن بارداری تخمین زده می‌شود و سابقه بارداری‌های قبلی، بیماری‌های زمینه‌ای، داروهای مصرفی و سابقه خانوادگی مورد توجه قرار می‌گیرند.

در ادامه نیز بر اساس سن بارداری، آزمایش‌ها و غربالگری‌های مناسب درخواست می‌شوند.

دفعات مراجعه بر اساس شرایط بارداری مشخص می‌شود.

در یک بارداری کم‌خطر، فواصل ویزیت‌ها در ماه‌های ابتدایی طولانی‌تر است و هرچه به زمان زایمان نزدیک‌تر می‌شویم، فاصله مراجعات کمتر می‌شود.

در هر ویزیت ممکن است فشار خون، وزن و علائم مادر بررسی شوند.

رشد جنین و ضربان قلب نیز بر اساس سن بارداری ارزیابی می‌شوند.

بررسی کم‌خونی، گروه خونی، عفونت‌های مهم، قند خون و سایر آزمایش‌ها بر اساس مرحله بارداری انجام می‌شود.

وجود فشار خون بالا، دیابت، بیماری تیروئید، بیماری قلبی یا کلیوی می‌تواند نیاز به مراقبت بیشتر ایجاد کند.

سابقه پره‌اکلامپسی، زایمان زودرس، سقط مکرر یا محدودیت رشد جنین نیز اهمیت دارد.

بارداری چندقلویی و برخی مشکلات جنینی نیز ممکن است نیازمند پیگیری مشترک با فوق‌تخصص طب مادر و جنین باشند.

مراجعات منظم می‌توانند مشکلات بارداری را در مراحل اولیه‌تر شناسایی کنند.

فشار خون بالا یا دیابت بارداری ممکن است در ابتدا علامت واضحی ایجاد نکنند و در ویزیت‌های روتین تشخیص داده شوند.

رشد ناکافی جنین، مشکلات جفت یا تغییرات مایع آمنیوتیک نیز ممکن است در روند مراقبت شناسایی شوند.

خونریزی واژینال، خروج ناگهانی مایع از واژن، کاهش واضح حرکات جنین، سردرد شدید و مداوم، اختلال بینایی، درد شدید شکم، تشنج یا تنگی نفس از علائم مهم هستند.

انقباض‌های منظم پیش از هفته ۳۷ نیز ممکن است نشانه زایمان زودرس باشند.

شروع مراقبت قبل یا در ابتدای بارداری اهمیت زیادی دارد.

مصرف داروها باید با پزشک هماهنگ شود.

کنترل بیماری‌های زمینه‌ای، تغذیه متعادل، فعالیت بدنی مناسب در صورت نداشتن منع پزشکی و پرهیز از سیگار و مواد مخدر نیز اهمیت دارند.

پارگی کیسه آب زمانی اتفاق می‌افتد که پرده‌های اطراف جنین قبل از شروع دردهای زایمانی پاره شوند.

اگر این اتفاق در هفته ۳۷ بارداری یا بعد از آن رخ دهد، به آن پارگی کیسه آب در بارداری ترم گفته می‌شود.

اگر پیش از هفته ۳۷ اتفاق بیفتد، پارگی زودرس پیش از موعد کیسه آب یا PPROM مطرح می‌شود.

این دو وضعیت از نظر تصمیم‌گیری پزشکی با یکدیگر تفاوت دارند.

در بسیاری از زنان علت مشخصی پیدا نمی‌شود.

عفونت، کشش بیش از حد رحم، بعضی مشکلات دهانه رحم، سابقه PPROM و برخی عوامل دیگر ممکن است خطر را افزایش دهند.

گاهی پارگی کیسه آب بخشی از روند طبیعی شروع زایمان است.

شایع‌ترین علامت خروج ناگهانی یا مداوم مایع از واژن است.

گاهی بیمار احساس می‌کند مقدار زیادی مایع یکباره خارج شده و در بعضی زنان نشت آهسته و مداوم وجود دارد.

افتراق مایع آمنیوتیک از ادرار یا ترشحات واژن همیشه بر اساس ظاهر ممکن نیست.

به همین دلیل در صورت شک بهتر است ارزیابی پزشکی انجام شود.

درمان به سن بارداری، وضعیت مادر و جنین و وجود یا عدم وجود عفونت بستگی دارد.

در بارداری ترم، معمولاً شروع زایمان یا برنامه‌ریزی برای القای آن مورد توجه قرار می‌گیرد.

در بارداری نارس، تصمیم پیچیده‌تر است و باید خطر ادامه بارداری با خطر تولد زودرس مقایسه شود.

وجود عفونت، خونریزی قابل‌توجه یا اختلال وضعیت جنین می‌تواند تصمیم را تغییر دهد.

هرگونه خروج مایع آبکی مداوم یا ناگهانی در دوران بارداری بهتر است بررسی شود.

اگر همراه با تب، درد شکم، بوی نامطبوع مایع، خونریزی یا کاهش حرکات جنین باشد، مراجعه سریع‌تر اهمیت بیشتری دارد.

مهم‌ترین اقدام تشخیص به‌موقع و پیگیری توصیه‌های پزشکی است.

پس از پارگی کیسه آب، افزایش مدت زمان تا زایمان در بعضی شرایط می‌تواند خطر عفونت را بیشتر کند.

به همین دلیل تصمیم درباره انتظار یا القای زایمان باید بر اساس سن بارداری و شرایط مادر و جنین انجام شود.

القای زایمان به استفاده از روش‌های پزشکی برای شروع انقباضات رحم پیش از آغاز خودبه‌خودی زایمان گفته می‌شود.

القای زایمان زمانی انجام می‌شود که ادامه بارداری برای مادر یا جنین فایده بیشتری نسبت به شروع زایمان نداشته باشد.

روش انتخابی به وضعیت دهانه رحم، سن بارداری و علت القا بستگی دارد.

اکسی‌توسین یکی از داروهای شناخته‌شده برای ایجاد و تقویت انقباضات رحم است.

در بعضی شرایط از پروستاگلاندین‌ها برای آماده‌سازی دهانه رحم استفاده می‌شود.

روش‌های مکانیکی نیز ممکن است برای باز شدن تدریجی دهانه رحم استفاده شوند.

پارگی کیسه آب در زمان ترم یکی از شرایطی است که ممکن است القا مطرح شود.

عبور از سن مناسب بارداری، بعضی مشکلات فشار خون، برخی بیماری‌های مادر و بعضی مشکلات جنین نیز می‌توانند از دلایل القا باشند.

وقتی ادامه بارداری خطر بیشتری ایجاد می‌کند، القا می‌تواند از بعضی عوارض پیشگیری کند.

هدف اصلی، شروع زایمان در زمانی است که تعادل میان سلامت مادر و جنین بهتر حفظ شود.

القای زایمان ممکن است طولانی شود یا به نتیجه مطلوب نرسد.

انقباضات بیش از حد رحم و تغییر ضربان قلب جنین نیز ممکن است اتفاق بیفتند.

در بعضی بیماران در نهایت سزارین لازم می‌شود.

قبل از شروع، سن بارداری و علت القا باید مشخص باشند.

در طول فرایند، انقباضات رحم و وضعیت جنین بر اساس شرایط مادر پایش می‌شوند.

زایمان طبیعی به تولد نوزاد از مسیر واژن گفته می‌شود.

در بسیاری از بارداری‌های کم‌خطر، این روش مسیر معمول زایمان است.

زایمان شامل مراحل مختلفی از باز شدن دهانه رحم تا تولد نوزاد و خروج جفت است.

شروع زایمان معمولاً با انقباضات منظم و تغییر دهانه رحم همراه است.

با پیشرفت زایمان، دهانه رحم به‌تدریج باز می‌شود.

پس از باز شدن کامل، مرحله خروج جنین آغاز می‌شود.

وضعیت مادر و ضربان قلب جنین در طول این فرایند بررسی می‌شوند.

در بارداری تک‌قلویی با وضعیت مناسب جنین و بدون منع پزشکی، زایمان طبیعی می‌تواند مطرح باشد.

با این حال وضعیت جفت، سابقه جراحی رحم، وضعیت جنین و برخی بیماری‌های مادر ممکن است انتخاب روش زایمان را تغییر دهند.

در بسیاری از زنان دوره بهبود کوتاه‌تر و احتمال برخی عوارض جراحی کمتر است.

تحرک و بازگشت به فعالیت‌های معمول نیز معمولاً سریع‌تر اتفاق می‌افتد.

پارگی پرینه، خونریزی، آسیب کف لگن و نیاز به استفاده از ابزار یا سزارین اورژانسی ممکن است ایجاد شوند.

شدت این عوارض در همه زنان یکسان نیست.

میزان خونریزی، درد، وضعیت زخم در صورت وجود و علائم عفونت باید بررسی شوند.

مشکلات ادراری، درد شدید یا خونریزی غیرطبیعی نیاز به ارزیابی دارند.

منظور از زایمان بدون درد معمولاً استفاده از روش‌های دارویی یا بی‌حسی برای کاهش قابل‌توجه درد زایمان است.

اپیدورال یکی از شناخته‌شده‌ترین روش‌های کنترل درد در زایمان است.

هدف حذف کامل تمام احساس‌ها نیست، بلکه کاهش درد در حالی است که مادر بتواند در روند زایمان مشارکت داشته باشد.

در بی‌دردی اپیدورال، متخصص بیهوشی دارو را از طریق کاتتر باریکی در فضای مناسب ستون فقرات تجویز می‌کند.

میزان دارو قابل تنظیم است و بر اساس روند زایمان تغییر داده می‌شود.

روش‌های دارویی دیگری نیز برای کنترل درد وجود دارند.

بسیاری از زنان در صورت نداشتن منع پزشکی می‌توانند از این روش‌ها استفاده کنند.

اختلالات انعقادی، بعضی عفونت‌ها یا شرایط خاص پزشکی ممکن است استفاده از برخی روش‌ها را محدود کنند.

کاهش درد و اضطراب یکی از مهم‌ترین مزایا است.

در زایمان طولانی نیز کنترل مناسب درد می‌تواند به حفظ انرژی مادر کمک کند.

کاهش فشار خون، سردرد و بعضی عوارض دیگر ممکن است ایجاد شوند.

به همین دلیل بی‌دردی باید توسط تیم بیهوشی و در محیط مناسب انجام شود.

شرح حال پزشکی و آزمایش‌های موردنیاز بررسی می‌شوند.

فشار خون و وضعیت مادر در طول بی‌دردی پایش می‌شود.

سزارین جراحی‌ای است که در آن نوزاد از طریق برش شکم و رحم متولد می‌شود.

در بعضی بارداری‌ها سزارین از ابتدا برنامه‌ریزی می‌شود و در بعضی دیگر طی روند زایمان ضرورت پیدا می‌کند.

در بیشتر موارد از بی‌حسی نخاعی یا اپیدورال استفاده می‌شود و مادر هوشیار باقی می‌ماند.

پس از ایجاد برش شکمی و رحمی، نوزاد خارج و سپس جفت جدا می‌شود.

در پایان برش رحم و لایه‌های شکم ترمیم می‌شوند.

بعضی وضعیت‌های غیرطبیعی جنین، برخی مشکلات جفت، بعضی جراحی‌های قبلی رحم یا اختلال وضعیت جنین ممکن است سزارین را ضروری کنند.

توقف پیشرفت زایمان نیز یکی از دلایل سزارین حین زایمان است.

در شرایطی که زایمان واژینال برای مادر یا جنین خطر بیشتری دارد، سزارین می‌تواند روش مناسب‌تر و ایمن‌تری باشد.

عفونت، خونریزی، لخته خون و آسیب به اندام‌های مجاور از عوارض احتمالی جراحی هستند.

دوره بهبود نیز معمولاً طولانی‌تر از زایمان واژینال است.

مراقبت از زخم، تحرک تدریجی و توجه به علائم عفونت اهمیت دارند.

تب، درد شدید، قرمزی و ترشح از زخم یا خونریزی زیاد باید بررسی شوند.

فشار خون بالا می‌تواند از قبل از بارداری وجود داشته باشد یا برای اولین بار در دوران بارداری ایجاد شود.

فشار خون جدید بعد از هفته ۲۰ ممکن است به‌عنوان فشار خون بارداری مطرح شود.

پره‌اکلامپسی شرایط جدی‌تری است که در آن فشار خون بالا با نشانه‌هایی از درگیری اندام‌های مادر همراه می‌شود.

مکانیسم پره‌اکلامپسی پیچیده است و به شکل‌گیری و عملکرد جفت و عروق مادر ارتباط دارد.

سابقه پره‌اکلامپسی، بارداری اول، بارداری چندقلویی، فشار خون مزمن و بعضی بیماری‌های زمینه‌ای خطر را افزایش می‌دهند.

بسیاری از زنان در ابتدا علامتی ندارند و بیماری هنگام اندازه‌گیری فشار خون تشخیص داده می‌شود.

سردرد شدید، اختلال بینایی، درد قسمت بالای شکم، تنگی نفس و تورم ناگهانی می‌توانند از علائم هشدار باشند.

درمان به شدت بیماری و سن بارداری بستگی دارد.

کنترل فشار خون، بررسی آزمایش‌ها و ارزیابی رشد و سلامت جنین ممکن است لازم باشند.

در پره‌اکلامپسی شدید، بستری و تصمیم‌گیری درباره زمان زایمان مطرح می‌شود.

فشار خون بسیار بالا، سردرد شدید مقاوم، اختلال بینایی، درد شدید بالای شکم، تشنج یا تنگی نفس نیازمند ارزیابی فوری هستند.

مراقبت منظم بارداری و اندازه‌گیری فشار خون اهمیت دارد.

در زنان پرخطر ممکن است پزشک اقدامات پیشگیرانه خاصی را توصیه کند.

دیابت بارداری به افزایش قند خون گفته می‌شود که برای اولین بار در دوران بارداری تشخیص داده می‌شود.

این مشکل اغلب در نیمه دوم بارداری شناسایی می‌شود.

هورمون‌های جفت می‌توانند مقاومت بدن به انسولین را افزایش دهند.

اگر پانکراس نتواند انسولین کافی برای جبران این مقاومت تولید کند، قند خون بالا می‌رود.

بیشتر زنان علامت مشخصی ندارند.

به همین دلیل غربالگری اهمیت دارد.

اصلاح تغذیه، فعالیت بدنی مناسب و پایش قند پایه درمان هستند.

اگر قند خون کنترل نشود، درمان دارویی ممکن است لازم باشد.

رشد جنین نیز در برخی بیماران بیشتر پایش می‌شود.

غربالگری باید طبق برنامه مراقبت بارداری انجام شود.

زنانی که عوامل خطر بیشتری دارند ممکن است زودتر بررسی شوند.

کنترل منظم قند خون و رعایت برنامه درمانی اهمیت دارد.

پس از زایمان نیز بررسی قند خون مهم است؛ زیرا سابقه دیابت بارداری خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ در آینده را افزایش می‌دهد.

زایمانی که پیش از هفته ۳۷ بارداری اتفاق بیفتد زایمان زودرس نامیده می‌شود.

هرچه سن بارداری کمتر باشد، احتمال مشکلات مربوط به نارس بودن نوزاد بیشتر است.

عفونت، بارداری چندقلویی، مشکلات دهانه رحم، پارگی زودرس کیسه آب و بعضی بیماری‌های مادر می‌توانند نقش داشته باشند.

در بسیاری از موارد علت واحد و مشخصی وجود ندارد.

انقباض‌های منظم رحم، فشار لگنی، درد کمر جدید، تغییر ترشحات و خروج مایع از واژن از علائم احتمالی هستند.

درمان به سن بارداری و وضعیت مادر و جنین بستگی دارد.

در برخی شرایط تلاش می‌شود زایمان برای مدت کوتاهی به تعویق بیفتد تا اقدامات لازم برای کاهش عوارض نوزاد انجام شوند.

انقباض‌های منظم، خروج مایع، خونریزی یا فشار لگنی واضح پیش از هفته ۳۷ نیازمند بررسی است.

بررسی سابقه زایمان زودرس، مراقبت منظم بارداری و درمان برخی عوامل خطر می‌توانند کمک‌کننده باشند.

خونریزی قاعدگی زمانی غیرطبیعی محسوب می‌شود که از نظر مقدار، مدت یا نظم با الگوی معمول فرد تفاوت قابل‌توجه داشته باشد.

خونریزی بین قاعدگی‌ها یا پس از یائسگی نیز نیازمند بررسی است.

اختلالات تخمک‌گذاری، فیبروم، پولیپ رحم، مشکلات هورمونی، بعضی داروها و اختلالات انعقادی می‌توانند علت باشند.

در بعضی سنین نیز تغییرات پیش‌سرطانی یا سرطان باید در تشخیص افتراقی در نظر گرفته شوند.

قاعدگی بسیار سنگین یا طولانی، لکه‌بینی مکرر یا خونریزی بین دو قاعدگی ممکن است دیده شود.

خونریزی شدید می‌تواند باعث کم‌خونی و خستگی شود.

درمان بر اساس علت انجام می‌شود.

داروهای هورمونی، IUD هورمونی و بعضی روش‌های جراحی از گزینه‌ها هستند.

خونریزی شدید، ایجاد علائم کم‌خونی، خونریزی در بارداری و هر خونریزی بعد از یائسگی باید بررسی شوند.

تشخیص زودهنگام علت و درمان کم‌خونی اهمیت دارد.

PCOS یکی از اختلالات شایع هورمونی در سنین باروری است.

قاعدگی نامنظم، افزایش هورمون‌های آندروژنی و اختلال تخمک‌گذاری از ویژگی‌های آن هستند.

وجود چند کیست ساده در سونوگرافی به‌تنهایی به معنی PCOS نیست.

زمینه ژنتیکی، مقاومت به انسولین و اختلالات هورمونی در ایجاد آن نقش دارند.

قاعدگی نامنظم، آکنه، افزایش موهای زائد، افزایش وزن و مشکل در باردار شدن ممکن است دیده شوند.

درمان بر اساس هدف بیمار متفاوت است.

تنظیم قاعدگی، کنترل علائم آندروژنی و درمان ناباروری اهداف متفاوتی دارند.

اصلاح سبک زندگی در زنان دارای اضافه‌وزن اهمیت زیادی دارد.

قاعدگی بسیار نامنظم، پرمویی جدید یا مشکل در بارداری نیازمند ارزیابی هستند.

کنترل وزن، فعالیت بدنی و پیگیری قاعدگی‌ها اهمیت دارند.

کیست تخمدان یک ساختار حاوی مایع یا مواد دیگر در تخمدان است.

بسیاری از کیست‌ها در سنین باروری خوش‌خیم و عملکردی هستند و خودبه‌خود از بین می‌روند.

بعضی کیست‌ها در روند طبیعی تخمک‌گذاری ایجاد می‌شوند.

اندومتریوز، تومورهای خوش‌خیم و بیماری‌های دیگر نیز ممکن است باعث ایجاد توده تخمدان شوند.

بسیاری از کیست‌ها بدون علامت هستند.

درد لگن، احساس فشار یا نفخ ممکن است ایجاد شود.

درد ناگهانی شدید می‌تواند احتمال پیچ‌خوردگی یا پارگی را مطرح کند.

سن، اندازه و ظاهر کیست در سونوگرافی و علائم بیمار در تصمیم‌گیری اهمیت دارند.

بعضی کیست‌ها فقط پیگیری می‌شوند و برخی نیاز به جراحی دارند.

درد ناگهانی شدید، ضعف، سرگیجه یا استفراغ نیازمند ارزیابی سریع هستند.

پیگیری کیست‌هایی که نیازمند کنترل هستند و مراجعه در صورت ایجاد علائم جدید اهمیت دارد.

اندومتریوز بیماری‌ای است که در آن بافتی مشابه پوشش داخلی رحم در خارج از رحم رشد می‌کند.

تخمدان‌ها، لگن و بافت‌های اطراف رحم از محل‌های شایع هستند.

کیست ناشی از اندومتریوز در تخمدان اندومتریوما نامیده می‌شود.

علت دقیق مشخص نیست و عوامل ژنتیکی، هورمونی و ایمنی در آن نقش دارند.

درد شدید قاعدگی، درد هنگام رابطه جنسی، درد مزمن لگن و ناباروری ممکن است دیده شوند.

شدت درد همیشه با میزان بیماری مطابقت ندارد.

داروهای مسکن، درمان هورمونی و در موارد انتخاب‌شده جراحی استفاده می‌شوند.

تصمیم به جراحی به علائم، اندازه ضایعه، سن و برنامه باروری بستگی دارد.

درد قاعدگی شدید یا درد لگنی که فعالیت روزانه را مختل می‌کند بهتر است بررسی شود.

راه قطعی برای پیشگیری وجود ندارد، اما کنترل علائم و پیگیری بیماری می‌تواند از تأخیر طولانی در تشخیص جلوگیری کند.

فیبروم توده خوش‌خیمی است که از عضله رحم ایجاد می‌شود.

اندازه و محل فیبروم در بیماران مختلف متفاوت است.

هورمون‌ها و زمینه ژنتیکی در رشد فیبروم نقش دارند.

قاعدگی سنگین، فشار لگنی، تکرر ادرار یا درد ممکن است ایجاد شوند.

بسیاری از فیبروم‌ها بدون علامت هستند.

فیبروم بدون علامت همیشه نیاز به درمان ندارد.

دارو، روش‌های کم‌تهاجمی یا جراحی بر اساس شرایط بیمار انتخاب می‌شوند.

خونریزی شدید، کم‌خونی، درد یا فشار قابل‌توجه نیازمند بررسی هستند.

پیگیری در صورت وجود علائم یا افزایش اندازه اهمیت دارد.

ناباروری به باردار نشدن پس از یک دوره رابطه منظم بدون استفاده از روش پیشگیری گفته می‌شود.

زمان شروع بررسی به سن زن و شرایط زوج بستگی دارد.

اختلال تخمک‌گذاری، مشکلات لوله‌های رحمی، اندومتریوز و کاهش ذخیره تخمدان از علل مهم زنان هستند.

عامل مردانه نیز سهم قابل‌توجهی از موارد ناباروری را تشکیل می‌دهد.

مهم‌ترین علامت عدم وقوع بارداری است.

قاعدگی نامنظم، درد شدید لگن یا سابقه عفونت لگنی می‌تواند سرنخ‌هایی درباره علت ایجاد کند.

درمان به علت بستگی دارد.

داروهای تحریک تخمک‌گذاری، اصلاح بعضی مشکلات رحمی یا روش‌های کمک‌باروری ممکن است مطرح شوند.

زنان با سن بالاتر یا سابقه بیماری‌های مؤثر بر باروری ممکن است نیازمند بررسی زودتر باشند.

تشخیص علت در هر دو نفر زوج اهمیت دارد.

کنترل بیماری‌های زمینه‌ای، وزن مناسب و پرهیز از سیگار نیز می‌توانند در سلامت باروری مؤثر باشند.

عفونت و التهاب واژن می‌تواند به علت قارچ، تغییر ترکیب باکتری‌های طبیعی یا عفونت‌های منتقله جنسی ایجاد شود.

هر نوع ترشح غیرطبیعی الزاماً یک بیماری واحد نیست.

نوع علت متفاوت است.

مصرف آنتی‌بیوتیک، دیابت، تغییرات هورمونی و تماس جنسی می‌توانند در برخی انواع نقش داشته باشند.

ترشح غیرعادی، بو، خارش، سوزش یا درد ممکن است ایجاد شوند.

درمان به علت بستگی دارد.

داروی ضدقارچ برای عفونت قارچی و درمان آنتی‌بیوتیکی برای بعضی عفونت‌های باکتریایی استفاده می‌شود.

مصرف خودسرانه دارو ممکن است تشخیص را دشوار کند.

عود مکرر، درد لگن، تب، خونریزی یا بارداری نیازمند توجه بیشتری هستند.

پرهیز از شست‌وشوی داخل واژن و درمان مناسب عفونت‌های منتقله جنسی اهمیت دارد.

زگیل تناسلی معمولاً در اثر بعضی انواع ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV ایجاد می‌شود.

HPV مجموعه بزرگی از ویروس‌هاست و فقط بعضی انواع آن باعث زگیل می‌شوند.

انواع پرخطر HPV با تغییرات پیش‌سرطانی دهانه رحم ارتباط دارند.

ویروس عمدتاً از طریق تماس جنسی و تماس مستقیم پوست ناحیه تناسلی منتقل می‌شود.

فرد ممکن است بدون داشتن زگیل قابل مشاهده نیز ویروس را منتقل کند.

برجستگی‌های کوچک، منفرد یا متعدد در ناحیه تناسلی ممکن است ایجاد شوند.

گاهی ضایعات آن‌قدر کوچک هستند که تنها هنگام معاینه دیده می‌شوند.

داروهای موضعی، کرایوتراپی و روش‌های تخریب ضایعه از گزینه‌ها هستند.

درمان زگیل قابل مشاهده به معنی حذف قطعی ویروس از بدن نیست.

هر برجستگی جدید ناحیه تناسلی بهتر است بررسی شود؛ زیرا همه ضایعات این ناحیه زگیل نیستند.

واکسیناسیون HPV یکی از مهم‌ترین روش‌های پیشگیری است.

استفاده از روش‌های محافظتی نیز خطر انتقال را کاهش می‌دهد، اگرچه آن را به صفر نمی‌رساند.

تبخال تناسلی یک عفونت ویروسی ناشی از ویروس هرپس سیمپلکس است.

پس از ابتلا، ویروس می‌تواند در بدن باقی بماند و در بعضی افراد دوباره فعال شود.

انتقال معمولاً از طریق تماس مستقیم با پوست یا مخاط آلوده اتفاق می‌افتد.

انتقال حتی در نبود زخم واضح نیز ممکن است رخ دهد.

تاول‌های دردناک، زخم، سوزش یا خارش ممکن است ایجاد شوند.

اولین حمله در بعضی افراد شدیدتر و همراه با تب یا درد بدن است.

داروهای ضدویروس می‌توانند شدت و مدت علائم را کاهش دهند.

در افراد با عود مکرر ممکن است درمان پیشگیرانه طولانی‌تر مطرح شود.

ایجاد زخم تناسلی جدید، به‌خصوص در دوران بارداری، باید بررسی شود.

پرهیز از رابطه در زمان وجود ضایعات فعال و استفاده از روش‌های محافظتی می‌تواند خطر را کاهش دهد.

پاپ اسمیر آزمایشی برای بررسی سلول‌های دهانه رحم است.

هدف اصلی آن شناسایی تغییرات سلولی پیش‌سرطانی پیش از تبدیل شدن به سرطان دهانه رحم است.

در برخی برنامه‌های غربالگری، تست HPV نیز به‌تنهایی یا همراه پاپ اسمیر استفاده می‌شود.

در حین معاینه، نمونه‌ای از سلول‌های دهانه رحم با ابزار مخصوص گرفته می‌شود.

نمونه برای بررسی آزمایشگاهی ارسال می‌شود.

برنامه غربالگری بر اساس سن، سابقه نتایج قبلی و دستورالعمل مورد استفاده تعیین می‌شود.

افراد دارای سابقه ضایعات پیش‌سرطانی ممکن است برنامه متفاوتی داشته باشند.

تشخیص تغییرات سلولی پیش از ایجاد سرطان امکان درمان زودهنگام را فراهم می‌کند.

ممکن است بعد از نمونه‌گیری لکه‌بینی مختصری ایجاد شود.

در صورت وجود خونریزی شدید یا عفونت فعال ممکن است زمان نمونه‌گیری تغییر کند.

نتیجه غیرطبیعی پاپ اسمیر به‌تنهایی به معنی وجود سرطان نیست و معمولاً نیازمند ارزیابی تکمیلی است.

IUD وسیله کوچکی است که داخل رحم قرار می‌گیرد و برای پیشگیری طولانی‌مدت از بارداری استفاده می‌شود.

دو گروه اصلی شامل IUD مسی و انواع هورمونی هستند.

پزشک ابتدا وضعیت رحم و دهانه رحم را بررسی می‌کند.

سپس دستگاه از طریق دهانه رحم وارد حفره رحم می‌شود.

بسیاری از زنان می‌توانند از IUD استفاده کنند.

نوع مناسب بر اساس وضعیت قاعدگی، بیماری‌های زمینه‌ای و ترجیح فرد انتخاب می‌شود.

اثر طولانی‌مدت و عدم نیاز به مصرف روزانه از مزایای اصلی هستند.

پس از خارج کردن دستگاه، باروری معمولاً به‌سرعت برمی‌گردد.

درد و لکه‌بینی در روزهای اولیه ممکن است ایجاد شوند.

تغییر الگوی قاعدگی نیز به نوع IUD بستگی دارد.

خروج دستگاه یا سوراخ شدن رحم عوارض نادرتری هستند.

درد شدید، تب، ترشح بدبو یا خونریزی غیرعادی باید بررسی شوند.

یائسگی زمانی تعریف می‌شود که قاعدگی به دلیل کاهش طبیعی عملکرد تخمدان‌ها متوقف شود.

این مرحله بخشی طبیعی از زندگی زنان است.

با کاهش ذخیره و فعالیت تخمدان، تولید استروژن و پروژسترون تغییر می‌کند.

گرگرفتگی، تعریق شبانه، اختلال خواب، خشکی واژن و تغییرات خلق ممکن است ایجاد شوند.

شدت علائم در زنان مختلف متفاوت است.

درمان بر اساس علامت و شرایط فرد انتخاب می‌شود.

در بعضی زنان درمان هورمونی و در برخی درمان‌های غیرهورمونی مناسب‌تر هستند.

خونریزی پس از یائسگی همیشه باید بررسی شود.

فعالیت بدنی، تغذیه مناسب، سلامت استخوان و کنترل عوامل خطر قلبی اهمیت دارند.

لابیاپلاستی یک اقدام جراحی برای تغییر اندازه یا شکل لابیاهای ناحیه تناسلی است.

این عمل ممکن است به دلایل عملکردی یا زیبایی انجام شود.

بافت اضافه بر اساس آناتومی فرد و روش انتخاب‌شده اصلاح و سپس ترمیم می‌شود.

هدف باید حفظ عملکرد طبیعی و جلوگیری از برداشت بیش از حد بافت باشد.

افرادی که بزرگی یا عدم تقارن لابیا باعث درد، اصطکاک یا ناراحتی قابل‌توجه شده است ممکن است کاندید باشند.

در درخواست‌های صرفاً زیبایی نیز انتظارات فرد باید پیش از عمل بررسی شوند.

در افراد دارای علائم عملکردی می‌تواند ناراحتی ناشی از اصطکاک یا کشیده شدن بافت را کاهش دهد.

درد، تورم، خونریزی، عفونت، اسکار و تغییر حس ممکن است رخ دهند.

مراقبت از زخم و رعایت محدودیت فعالیت در دوره بهبود اهمیت دارند.

علائم عفونت یا خونریزی قابل‌توجه باید بررسی شوند.

پرینورافی جراحی ترمیمی ناحیه پرینه است.

پرینه بافت بین واژن و مقعد است و ممکن است در جریان زایمان طبیعی دچار پارگی یا کشیدگی شود.

بافت‌های آسیب‌دیده یا شل‌شده بر اساس وضعیت بیمار ترمیم می‌شوند.

وجود آسیب یا نقص ساختمانی مشخص پس از زایمان ممکن است از دلایل بررسی باشد.

در بیمار مناسب می‌تواند بعضی مشکلات ساختاری و عملکردی را بهبود دهد.

درد، خونریزی، عفونت، اسکار و درد هنگام رابطه ممکن است ایجاد شوند.

رعایت مراقبت‌های زخم و محدود کردن فعالیت و رابطه جنسی تا زمان ترمیم کافی اهمیت دارد.

دکتر الهام معتمدی متخصص زنان و زایمان است.

شماره نظام پزشکی دکتر الهام معتمدی ۱۱۶۷۹۵ است.

دکتر الهام معتمدی در مشهد فعالیت می‌کند.

بله. نام ایشان در مقالات علمی با وابستگی به گروه زنان و زایمان دانشگاه علوم پزشکی مشهد ثبت شده است

بله. ایشان در یک کارآزمایی بالینی درباره القای زایمان پس از پارگی کیسه آب در بارداری ترم مشارکت داشته است.

در این مطالعه استفاده از اکسی‌توسین و میزوپروستول زیرزبانی برای القای زایمان در زنان بارداری که در زمان ترم دچار پارگی کیسه آب شده بودند مقایسه شد.

بله. یکی از گزارش‌های علمی ایشان درباره یک مورد نادر کوریوکارسینوم اولیه و غیرحاملگی تخمدان بوده است.

بله. ایشان در گزارش موردی از رحم تک‌شاخ همراه با شاخ فرعی، هماتومترا و اندومتریومای تخمدان مشارکت داشته است.

خروج ناگهانی یا نشت مداوم مایع آبکی از واژن مهم‌ترین علامت است.

خیر. تصمیم به سن بارداری و شرایط مادر و جنین بستگی دارد.

می‌تواند خطر عفونت و زایمان نارس را افزایش دهد و نیازمند ارزیابی تخصصی است.

القای زایمان استفاده از روش‌های پزشکی برای شروع زایمان پیش از آغاز خودبه‌خودی آن است.

خیر. بسیاری از زنان پس از القا زایمان واژینال دارند، اما در بعضی شرایط ممکن است سزارین لازم شود.

مراقبت بارداری در حوزه تخصص زنان و زایمان و فعالیت حرفه‌ای دکتر الهام معتمدی قرار دارد.

بهتر است مراقبت بارداری از مراحل ابتدایی آغاز شود تا سن بارداری، وضعیت سلامت مادر و آزمایش‌های اولیه بررسی شوند.

خیر. بیشتر بارداری‌های کم‌خطر توسط متخصص زنان و زایمان پیگیری می‌شوند. در بارداری‌های پرخطر ممکن است فوق‌تخصص طب مادر و جنین نیز در مراقبت مشارکت کند.

خیر. ممکن است زن هیچ علامتی نداشته باشد، به همین دلیل اندازه‌گیری فشار خون در مراقبت‌های بارداری مهم است.

سردرد شدید، اختلال بینایی، درد قسمت بالای شکم، تنگی نفس و فشار خون بسیار بالا از علائم مهم هستند.

معمولاً با آزمایش غربالگری و در صورت نیاز آزمایش تکمیلی قند خون تشخیص داده می‌شود.

در بسیاری از زنان قند خون بعد از زایمان طبیعی می‌شود، اما خطر دیابت نوع ۲ در سال‌های آینده بیشتر است.

انقباض‌های منظم، فشار لگنی، تغییر ترشحات، درد کمر و خروج مایع از واژن از علائم احتمالی هستند.

هیچ روش واحدی برای همه زنان بهترین نیست. انتخاب روش زایمان باید بر اساس وضعیت مادر، جنین و شرایط بارداری انجام شود.

روش‌هایی مانند بی‌دردی اپیدورال می‌توانند درد زایمان را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهند.

استفاده از اپیدورال به‌تنهایی به معنی ضرورت سزارین نیست.

خیر. سندرم تخمدان پلی‌کیستیک یک اختلال هورمونی و متابولیک است و وجود کیست ساده تخمدان با آن یکسان نیست.

ممکن است با اختلال تخمک‌گذاری همراه باشد، اما بسیاری از زنان مبتلا به PCOS باردار می‌شوند.

خیر. بسیاری از کیست‌های تخمدان خوش‌خیم هستند و فقط پیگیری می‌شوند.

درد ناگهانی و شدید همراه با استفراغ، ضعف یا سرگیجه باید سریع بررسی شود.

درد شدید قاعدگی، درد هنگام رابطه، درد مزمن لگن و ناباروری از علائم شناخته‌شده هستند.

خیر. درمان ممکن است دارویی یا جراحی باشد و به شرایط بیمار بستگی دارد.

اکثر فیبروم‌ها خوش‌خیم هستند.

خیر. فیبروم بدون علامت ممکن است فقط پیگیری شود.

خیر. هر خونریزی بعد از یائسگی باید بررسی شود.

زمان شروع بررسی بر اساس سن زن، مدت تلاش برای بارداری و سابقه بیماری تعیین می‌شود.

خیر. عوامل زنانه و مردانه هر دو می‌توانند نقش داشته باشند و در بسیاری از زوج‌ها بررسی هر دو نفر لازم است.

خیر. زگیل تناسلی معمولاً توسط انواع کم‌خطر HPV ایجاد می‌شود. برخی انواع دیگر HPV می‌توانند با تغییرات پیش‌سرطانی مرتبط باشند.

زگیل‌ها و تغییرات ایجادشده قابل درمان یا پیگیری هستند، اما دارویی که مستقیماً تمام HPV را از بدن حذف کند وجود ندارد و سیستم ایمنی در بسیاری از افراد ویروس را کنترل می‌کند.

در بسیاری از افراد همچنان می‌تواند مفید باشد؛ تصمیم بر اساس سن و شرایط فرد گرفته می‌شود.

برای شناسایی تغییرات غیرطبیعی سلول‌های دهانه رحم پیش از تبدیل شدن به سرطان استفاده می‌شود.

خیر. بیشتر نتایج غیرطبیعی به معنی سرطان نیستند و فقط نیاز به بررسی بیشتر دارند.

در فرد مناسب، IUD به‌طور معمول باعث ناباروری دائمی نمی‌شود و پس از خارج کردن آن باروری می‌تواند برگردد.

ممکن است در هنگام گذاشتن گرفتگی یا درد کوتاه‌مدت ایجاد شود و شدت آن در افراد مختلف متفاوت است.

در بارداری بهتر است آزمایش‌ها، سونوگرافی‌ها و پرونده مراقبت بارداری همراه بیمار باشند.

در مشکلات زنان نیز نتایج سونوگرافی، آزمایش‌های هورمونی، پاپ اسمیرهای قبلی، گزارش جراحی‌های قبلی و فهرست داروهای مصرفی می‌توانند مفید باشند.