دکتر طوبی موقر مقدم

چرخه قاعدگی در همه زنان دقیقاً یکسان نیست، اما تغییرات قابل‌توجه و مکرر در فاصله بین پریودها، قطع طولانی قاعدگی یا خونریزی‌های غیرقابل پیش‌بینی می‌توانند نیاز به بررسی داشته باشند.

بی‌نظمی قاعدگی یک بیماری مستقل نیست و ممکن است نشانه یک مشکل هورمونی، تخمک‌گذاری یا بیماری زمینه‌ای دیگر باشد.

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک یکی از دلایل شناخته‌شده پریودهای نامنظم است.

تغییرات شدید وزن، ورزش بسیار سنگین، استرس، اختلالات تیروئید، افزایش پرولاکتین و بعضی داروها نیز می‌توانند چرخه قاعدگی را تغییر دهند.

در سال‌های نزدیک یائسگی نیز قاعدگی ممکن است نامنظم‌تر شود.

• علاوه بر تغییر زمان پریود، ممکن است خونریزی بسیار کم یا زیاد، آکنه، افزایش موهای زائد، تغییر وزن یا مشکلات باروری وجود داشته باشد.
• نوع علائم همراه می‌تواند به تشخیص علت کمک کند.

درمان به علت بستگی دارد.

اگر مشکل ناشی از اختلال تخمک‌گذاری باشد، درمان با بیماری ساختاری رحم متفاوت خواهد بود.

در برخی زنان درمان هورمونی برای تنظیم چرخه یا محافظت از آندومتر استفاده می‌شود.

اگر فاصله بین پریودها به‌طور مکرر بسیار طولانی شده، قاعدگی برای چند ماه قطع شده یا خونریزی به شکل غیرقابل پیش‌بینی ادامه دارد، بهتر است علت بررسی شود.

• مهم‌ترین اقدام مشخص کردن علت است.
• قطع طولانی قاعدگی، به‌خصوص در برخی بیماران مبتلا به PCOS، نباید برای مدت طولانی بدون ارزیابی باقی بماند.

خونریزی غیرطبیعی رحم به خونریزی‌ای گفته می‌شود که از نظر مقدار، طول مدت یا زمان وقوع با الگوی معمول فرد تفاوت قابل‌توجهی داشته باشد.

قاعدگی بسیار سنگین، خونریزی طولانی، لکه‌بینی مکرر بین پریودها یا خونریزی پس از یائسگی از نمونه‌های مهم هستند.

اختلال تخمک‌گذاری، فیبروم، پولیپ رحم، آدنومیوز، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک، مشکلات تیروئید و بعضی اختلالات انعقادی می‌توانند باعث خونریزی شوند.

در زنان در سن باروری، مشکلات مربوط به بارداری نیز باید در نظر گرفته شوند.

سن بیمار در ارزیابی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا علت‌های خونریزی در نوجوانی، سنین باروری و پس از یائسگی یکسان نیستند.

• نیاز مکرر به تعویض پد یا تامپون، خونریزی طولانی و دفع لخته‌های بزرگ ممکن است دیده شوند.
• خونریزی زیاد و مزمن می‌تواند باعث کم‌خونی و علائمی مانند خستگی، ضعف، تپش قلب و رنگ‌پریدگی شود.

درمان به علت بستگی دارد.

در برخی بیماران داروهای هورمونی یا داروهای کاهش‌دهنده خونریزی استفاده می‌شوند.

اگر فیبروم، پولیپ یا سایر تغییرات ساختاری رحم علت مشکل باشند، ممکن است هیستروسکوپی یا جراحی مطرح شود.

خونریزی بسیار شدید، خونریزی بین پریودها، خونریزی پس از رابطه جنسی یا خونریزی پس از یائسگی بهتر است بررسی شوند.

اگر خونریزی با ضعف شدید، سرگیجه یا غش همراه باشد، ممکن است ارزیابی سریع‌تر لازم باشد.

• ارزیابی کم‌خونی و درمان علت اصلی اهمیت دارد.
• مصرف خودسرانه داروهای هورمونی ممکن است علامت را موقتاً تغییر دهد اما علت بیماری را مشخص نمی‌کند.

PCOS یک اختلال هورمونی شایع در زنان در سنین باروری است که می‌تواند بر تخمک‌گذاری، قاعدگی و سطح هورمون‌های آندروژنی تأثیر بگذارد.

این بیماری فقط به معنی وجود «کیست» در تخمدان نیست.

ممکن است فرد مبتلا به PCOS باشد بدون اینکه در سونوگرافی ظاهر کلاسیک تخمدان پلی‌کیستیک داشته باشد و برعکس، مشاهده فولیکول‌های متعدد در سونوگرافی به‌تنهایی برای تشخیص بیماری کافی نیست.

علت دقیق بیماری چندعاملی است.

زمینه ژنتیکی، مقاومت به انسولین و تغییر در تنظیم هورمون‌های تخمدان از مکانیسم‌های مهم هستند.

اضافه‌وزن می‌تواند علائم بیماری را در برخی افراد تشدید کند، اما زنان با وزن طبیعی نیز ممکن است PCOS داشته باشند.

• قاعدگی نامنظم یا قطع قاعدگی، آکنه، افزایش موهای زائد و اختلال تخمک‌گذاری از علائم شناخته‌شده هستند.
• برخی بیماران هنگام اقدام برای بارداری متوجه مشکل تخمک‌گذاری می‌شوند.
• مقاومت به انسولین و افزایش خطر بعضی مشکلات متابولیک نیز در بخشی از بیماران دیده می‌شود.

درمان بر اساس هدف بیمار انتخاب می‌شود.

زنی که مشکل اصلی او بی‌نظمی قاعدگی است ممکن است به برنامه متفاوتی نسبت به فردی که برای بارداری اقدام کرده نیاز داشته باشد.

در صورت اضافه‌وزن، کاهش حتی بخشی از وزن می‌تواند در بعضی بیماران به بهبود تخمک‌گذاری و وضعیت متابولیک کمک کند.

درمان‌های هورمونی، بعضی داروهای متابولیک و داروهای القای تخمک‌گذاری نیز در شرایط مناسب استفاده می‌شوند.

پریودهای بسیار نامنظم، فاصله طولانی میان قاعدگی‌ها، افزایش موهای زائد همراه با اختلال قاعدگی یا مشکل در بارداری می‌توانند دلیل مراجعه باشند.

• فعالیت بدنی، کنترل وزن در صورت نیاز و پیگیری وضعیت قند و سایر عوامل متابولیک اهمیت دارند.
• تنظیم مناسب چرخه قاعدگی نیز در بعضی بیماران برای محافظت از آندومتر ضروری است.

کیست تخمدان کیسه یا ساختاری حاوی مایع یا بافت است که در داخل یا روی تخمدان تشکیل می‌شود.

کیست تخمدان بسیار شایع است و بیشتر کیست‌هایی که در دوران باروری ایجاد می‌شوند خوش‌خیم هستند.

بعضی از آن‌ها بخشی از چرخه طبیعی تخمک‌گذاری هستند و طی چند هفته بدون درمان خاص از بین می‌روند.

کیست‌های عملکردی ممکن است در جریان تخمک‌گذاری ایجاد شوند.

اندومتریوز می‌تواند باعث تشکیل اندومتریوما شود و بعضی تومورهای خوش‌خیم تخمدان نیز در تصویربرداری ظاهری شبیه کیست دارند.

• بسیاری از کیست‌ها هیچ علامتی ندارند و به‌طور اتفاقی در سونوگرافی پیدا می‌شوند.
• در برخی بیماران درد یا احساس سنگینی در قسمت پایین شکم، نفخ یا درد هنگام رابطه جنسی وجود دارد.
• کیست بزرگ می‌تواند احتمال پیچ‌خوردگی تخمدان را افزایش دهد.

روش درمان بر اساس سن بیمار، اندازه و ظاهر کیست، علائم و وضعیت قبل یا بعد از یائسگی تعیین می‌شود.

کیست ساده و کوچک ممکن است فقط نیاز به پیگیری سونوگرافی داشته باشد.

اگر کیست بزرگ، پایدار، علامت‌دار یا مشکوک باشد، جراحی ممکن است مطرح شود.

کیستی که در سونوگرافی نیازمند پیگیری اعلام شده است باید طبق برنامه کنترل شود.

درد ناگهانی و شدید یک‌طرفه همراه با تهوع یا استفراغ می‌تواند نشانه پیچ‌خوردگی تخمدان باشد و نیازمند ارزیابی سریع است.

• همه کیست‌ها قابل پیشگیری نیستند.
• پیگیری ضایعاتی که بر اساس اندازه یا ظاهر نیاز به کنترل دارند، مهم‌ترین اقدام است.

فیبروم یک توده خوش‌خیم است که از بافت عضلانی رحم تشکیل می‌شود.

فیبروم سرطان محسوب نمی‌شود و بسیاری از زنان دارای فیبروم هیچ علامتی ندارند.

محل فیبروم گاهی از اندازه آن مهم‌تر است. فیبرومی که به داخل حفره رحم برجسته می‌شود ممکن است خونریزی بیشتری نسبت به یک فیبروم بزرگ‌تر در سطح خارجی رحم ایجاد کند.

علت دقیق تشکیل فیبروم مشخص نیست.

هورمون‌های استروژن و پروژسترون و زمینه ژنتیکی در رشد این توده‌ها نقش دارند.

فیبروم‌ها معمولاً در سنین باروری ایجاد می‌شوند و بسیاری از آن‌ها بعد از یائسگی کوچک‌تر می‌شوند.

• قاعدگی سنگین یا طولانی، درد یا فشار لگن، تکرر ادرار و بزرگ شدن شکم ممکن است دیده شوند.
• برخی فیبروم‌ها می‌توانند بر باروری یا بارداری تأثیر بگذارند، اما بیشتر زنان دارای فیبروم نابارور نیستند.

اگر فیبروم علامتی ایجاد نکند، همیشه نیاز به درمان ندارد.

داروها می‌توانند در بعضی بیماران خونریزی یا درد را کنترل کنند.

اگر فیبروم علامت‌دار باشد، روش‌های جراحی یا مداخله‌ای مختلفی ممکن است مطرح شوند.

در زنانی که حفظ رحم و باروری برای آن‌ها اهمیت دارد، میومکتومی یکی از گزینه‌های جراحی است.

قاعدگی بسیار سنگین، کم‌خونی، درد و فشار لگنی یا تغییر محسوس اندازه شکم نیاز به بررسی دارند.

اگر فرد قصد بارداری داشته باشد، اندازه و محل بعضی فیبروم‌ها نیز ممکن است اهمیت بیشتری پیدا کند.

• راه قطعی برای پیشگیری از تشکیل فیبروم وجود ندارد.
• پیگیری فیبروم‌های علامت‌دار یا بزرگ می‌تواند به تشخیص تغییرات و انتخاب زمان مناسب درمان کمک کند.

اندومتریوز بیماری‌ای است که در آن بافتی شبیه بافت داخلی رحم در خارج از رحم رشد می‌کند.

تخمدان‌ها، صفاق و بافت‌های اطراف رحم از محل‌های شایع درگیری هستند.

این بیماری ممکن است با التهاب، چسبندگی و درد مزمن لگن همراه باشد.

علت دقیق به‌طور کامل شناخته نشده است و احتمالاً عوامل هورمونی، ژنتیکی و ایمنی در ایجاد بیماری نقش دارند.

• قاعدگی‌های دردناک، درد لگن، درد هنگام رابطه جنسی و گاهی درد هنگام دفع یا ادرار در زمان پریود از علائم احتمالی هستند.
• بعضی زنان مبتلا به اندومتریوز نیز با مشکل باروری مراجعه می‌کنند.
• شدت درد لزوماً نشان‌دهنده شدت یا وسعت بیماری نیست.

درمان بر اساس شدت علائم، سن و برنامه بارداری بیمار انتخاب می‌شود.

داروهای ضدالتهاب و درمان‌های هورمونی می‌توانند در کنترل علائم مؤثر باشند.

در بعضی بیماران، به‌ویژه در صورت درد مقاوم، اندومتریومای تخمدان یا شرایط خاص مربوط به باروری، جراحی ممکن است مطرح شود.

درد قاعدگی که باعث اختلال جدی در زندگی روزانه، کار یا تحصیل می‌شود بهتر است بررسی شود.

درد مداوم لگن یا درد هنگام رابطه نیز از دلایل مراجعه هستند.

• تشخیص مناسب و انتخاب درمان متناسب با هدف بیمار اهمیت دارد.
• همه زنان مبتلا به اندومتریوز به جراحی نیاز ندارند.

درد لگن می‌تواند از دستگاه تناسلی، دستگاه ادراری، روده یا عضلات کف لگن منشأ بگیرد.

به همین دلیل وجود درد پایین شکم به‌تنهایی برای تشخیص یک بیماری زنان کافی نیست.

اندومتریوز، کیست تخمدان، فیبروم، عفونت لگنی و بعضی مشکلات مربوط به بارداری از علل زنان هستند.

مشکلات گوارشی و ادراری نیز می‌توانند علائم مشابهی ایجاد کنند.

• درد همراه با خونریزی غیرطبیعی، تب، ترشحات غیرطبیعی یا تأخیر قاعدگی باید جدی‌تر بررسی شود.
• درد ناگهانی و شدید ممکن است نیاز به ارزیابی فوری داشته باشد.

درمان تنها پس از مشخص شدن علت انتخاب می‌شود.

داروی ضد درد ممکن است علامت را کاهش دهد اما جایگزین بررسی علت درد مداوم نیست.

دردی که مکرر یا طولانی شده یا فعالیت روزانه را مختل می‌کند بهتر است بررسی شود.

درد شدید و ناگهانی همراه با غش، خونریزی زیاد، تب بالا یا تست مثبت بارداری ممکن است نیاز به ارزیابی فوری داشته باشد.

واژینیت به التهاب واژن گفته می‌شود و می‌تواند باعث خارش، سوزش، تغییر ترشح یا بوی غیرعادی شود.

عفونت قارچی، واژینوز باکتریایی و تریکومونیازیس از علل مهم هستند.

تغییر تعادل طبیعی میکروب‌های واژن، رشد بیش از حد قارچ یا انتقال بعضی عفونت‌ها از طریق تماس جنسی می‌توانند نقش داشته باشند.

خارش، سوزش، افزایش یا تغییر ترشحات، بوی غیرعادی و گاهی درد هنگام رابطه یا ادرار ممکن است دیده شوند.

درمان به علت بستگی دارد.

دارویی که برای عفونت قارچی استفاده می‌شود با درمان واژینوز باکتریایی یا عفونت‌های مقاربتی متفاوت است.

به همین دلیل مصرف مکرر و خودسرانه داروهای ضدقارچ در تمام ترشحات واژن مناسب نیست.

ترشحات مکرر یا مقاوم به درمان، بوی غیرعادی همراه با درد لگن، تب یا خونریزی نیاز به بررسی دارند.

پرهیز از شست‌وشوی داخل واژن و استفاده از روش‌های محافظتی در روابط جنسی می‌تواند در برخی موارد کمک‌کننده باشد.

ناباروری معمولاً زمانی مطرح می‌شود که با وجود رابطه منظم بدون پیشگیری، بارداری در مدت مورد انتظار اتفاق نیفتاده باشد.

سن زن در زمان شروع ارزیابی اهمیت دارد و در سنین بالاتر ممکن است بررسی زودتر آغاز شود.

اختلال تخمک‌گذاری، PCOS، بیماری یا انسداد لوله‌های رحمی، اندومتریوز و برخی مشکلات رحم می‌توانند نقش داشته باشند.

افزایش سن نیز بر تعداد و کیفیت تخمک‌ها تأثیر می‌گذارد.

ناباروری همیشه ناشی از مشکل زن نیست و عوامل مردانه نیز باید در ارزیابی مورد توجه قرار گیرند.

• در بسیاری از افراد علامت دیگری جز ایجاد نشدن بارداری وجود ندارد.
• قاعدگی بسیار نامنظم، سابقه اندومتریوز یا عفونت‌های لگنی می‌توانند سرنخ‌هایی از یک علت زمینه‌ای باشند.

ارزیابی ممکن است شامل بررسی تخمک‌گذاری، سونوگرافی رحم و تخمدان، بررسی وضعیت لوله‌ها و ارزیابی همسر باشد.

بر اساس نتایج، ممکن است درمان دارویی یا ارجاع به فوق‌تخصص ناباروری و روش‌های کمک‌باروری مطرح شود.

اگر بارداری در مدت مناسب ایجاد نشده یا فرد سابقه بیماری شناخته‌شده مؤثر بر باروری دارد، ارزیابی می‌تواند آغاز شود.

پیشگیری از عفونت‌های منتقل‌شونده از راه جنسی، اجتناب از دخانیات و توجه به تأثیر سن بر باروری اهمیت دارند.

یائسگی مرحله طبیعی زندگی زنان است که در آن فعالیت تخمدان‌ها کاهش پیدا می‌کند و قاعدگی متوقف می‌شود.

معمولاً زمانی یائسگی تأیید می‌شود که فرد ۱۲ ماه بدون علت دیگری قاعدگی نداشته باشد.

با کاهش فعالیت تخمدان‌ها، سطح استروژن و پروژسترون تغییر می‌کند.

این تغییرات می‌توانند بر قاعدگی، خواب، خلق، استخوان‌ها و دستگاه تناسلی اثر بگذارند.

• گرگرفتگی، تعریق شبانه، اختلال خواب و خشکی واژن از علائم رایج هستند.
• شدت علائم در زنان مختلف متفاوت است و بعضی افراد علائم بسیار کمی دارند.

• بر اساس نوع و شدت علائم، درمان‌های هورمونی و غیرهورمونی ممکن است مطرح شوند.
• درمان هورمونی برای همه افراد مناسب نیست و سابقه پزشکی بیمار باید بررسی شود.

علائم شدید و آزاردهنده می‌توانند دلیل مراجعه باشند.

همچنین هرگونه خونریزی واژینال پس از یائسگی باید بررسی شود.

فعالیت بدنی، مراقبت از سلامت استخوان، کنترل فشار و قند خون و انجام غربالگری‌های مناسب سن اهمیت دارند.

• مراقبت دوران بارداری مجموعه‌ای از ویزیت‌ها، معاینات و آزمایش‌هایی است که برای بررسی سلامت مادر و جنین انجام می‌شود.
• هدف از این مراقبت‌ها تشخیص زودهنگام مشکلات احتمالی و کمک به داشتن بارداری ایمن‌تر است.

• در اولین ویزیت، سابقه پزشکی، داروهای مصرفی، بارداری‌های قبلی و تاریخ آخرین قاعدگی بررسی می‌شوند.
• در طول بارداری فشار خون، وزن، رشد جنین و ضربان قلب جنین کنترل می‌شوند.
• بر اساس زمان بارداری، آزمایش‌های خون و ادرار، غربالگری دیابت بارداری و سایر بررسی‌ها انجام می‌شوند.

• سابقه فشار خون، دیابت، بیماری‌های مزمن، پره‌اکلامپسی، زایمان زودرس یا بعضی مشکلات بارداری قبلی ممکن است نیاز به ویزیت‌ها و بررسی‌های بیشتری ایجاد کند.
• در بارداری‌های پرخطر ممکن است همکاری با فوق‌تخصص طب مادر و جنین لازم باشد.

این مراقبت‌ها امکان بررسی روند رشد جنین و شناسایی مشکلاتی مانند فشار خون بالا یا دیابت بارداری را فراهم می‌کنند.

خونریزی، خروج مایع، درد شدید شکم، سردرد شدید، تاری دید و کاهش محسوس حرکات جنین از علائمی هستند که نیازمند توجه هستند.

مصرف مکمل‌های توصیه‌شده، پرهیز از سیگار و مواد آسیب‌رسان، مصرف داروها با نظر پزشک و انجام منظم مراقبت‌های بارداری اهمیت دارند.

دیابت بارداری افزایش قند خون است که برای نخستین بار در دوران بارداری تشخیص داده می‌شود.

تغییرات هورمونی بارداری می‌توانند مقاومت به انسولین را افزایش دهند و در بعضی زنان باعث بالا رفتن قند خون شوند.

بسیاری از زنان هیچ علامت مشخصی ندارند و بیماری در غربالگری تشخیص داده می‌شود.

تغذیه مناسب، فعالیت بدنی متناسب با شرایط بارداری و پایش قند خون پایه درمان هستند.

اگر قند با این اقدامات کنترل نشود، ممکن است دارو یا انسولین لازم باشد.

کنترل نشدن قند خون می‌تواند خطر بعضی مشکلات مادر و جنین را افزایش دهد.

غربالگری معمولاً در میانه بارداری انجام می‌شود و در زنان دارای عوامل خطر ممکن است زودتر بررسی شود.

قند خون در بسیاری از زنان به حالت طبیعی بازمی‌گردد، اما سابقه دیابت بارداری احتمال ابتلا به دیابت نوع ۲ در آینده را افزایش می‌دهد و پیگیری بعد از بارداری اهمیت دارد.

پره‌اکلامپسی یکی از اختلالات مهم بارداری است که با افزایش فشار خون و علائم درگیری سایر اعضای بدن همراه می‌شود.

این بیماری معمولاً در نیمه دوم بارداری ایجاد می‌شود اما ممکن است پس از زایمان نیز رخ دهد.

• فشار خون بالا ممکن است بدون علامت باشد.
• سردرد شدید، اختلال بینایی، درد بالای شکم و تنگی نفس از علائم هشدار هستند.
• تورم به‌تنهایی برای تشخیص کافی نیست.

درمان بر اساس سن بارداری و شدت بیماری تعیین می‌شود.

پایش مادر و جنین، کنترل فشار خون و در موارد شدید برنامه‌ریزی برای زمان زایمان اهمیت دارند.

سردرد شدید و مداوم، تاری دید، درد شدید قسمت بالای شکم یا تنگی نفس در زن باردار نیاز به ارزیابی سریع دارند.

نوع زایمان بر اساس وضعیت مادر، وضعیت و موقعیت جنین، روند بارداری، سابقه زایمان و شرایط هنگام شروع دردهای زایمانی تعیین می‌شود.

هدف اصلی انتخاب روشی است که با توجه به شرایط فرد، ایمنی مناسبی برای مادر و جنین داشته باشد.

در زایمان واژینال، کودک از طریق کانال زایمان متولد می‌شود.

در صورت مناسب بودن شرایط، این روش معمولاً دوره نقاهت کوتاه‌تری نسبت به سزارین دارد.

بعضی وضعیت‌های غیرطبیعی جنین، مشکلات جفت، عدم پیشرفت مناسب زایمان یا شرایط پزشکی مادر و جنین ممکن است باعث شوند سزارین انتخاب مناسب‌تری باشد.

همیشه خیر.

بعضی شرایط تنها در هفته‌های آخر یا هنگام زایمان مشخص می‌شوند و ممکن است برنامه اولیه تغییر کند.

سونوگرافی روشی برای بررسی رحم، آندومتر و تخمدان‌ها با استفاده از امواج صوتی است.

این روش در بررسی بسیاری از مشکلات زنان مانند خونریزی غیرطبیعی، فیبروم و کیست تخمدان کاربرد دارد.

بسته به شرایط ممکن است از روی شکم یا از طریق واژن انجام شود.

سونوگرافی واژینال معمولاً جزئیات بیشتری از رحم و تخمدان‌ها ارائه می‌دهد.

درد لگن، خونریزی غیرطبیعی، شک به کیست یا فیبروم و برخی مشکلات باروری از دلایل انجام سونوگرافی هستند.

همیشه خیر.

نتیجه باید در کنار علائم، معاینه و سایر بررسی‌ها تفسیر شود.

در این عمل، کیست یا توده تخمدان برداشته می‌شود.

در زنان در سن باروری، در صورت امکان تلاش می‌شود بافت سالم تخمدان حفظ شود.

عمل ممکن است با لاپاراسکوپی یا جراحی باز انجام شود.

انتخاب روش به اندازه، ظاهر، محل کیست و شرایط بیمار بستگی دارد.

کیست‌های بزرگ، پایدار، علامت‌دار یا دارای ویژگی‌های مشکوک ممکن است برای جراحی ارزیابی شوند.

می‌تواند علائم ناشی از توده را کاهش دهد و امکان بررسی دقیق بافت در پاتولوژی را فراهم کند.

خونریزی، عفونت، ایجاد چسبندگی و آسیب به بافت تخمدان از عوارض احتمالی هستند.

پیگیری نتیجه پاتولوژی و وضعیت تخمدان اهمیت دارد.

میومکتومی عملی برای برداشتن فیبروم با حفظ رحم است.

این روش به‌خصوص برای زنانی که حفظ رحم یا امکان بارداری آینده برای آن‌ها اهمیت دارد ممکن است مطرح شود.

روش جراحی به محل و اندازه فیبروم بستگی دارد و می‌تواند با هیستروسکوپی، لاپاراسکوپی یا جراحی باز انجام شود.

فیبروم‌های علامت‌دار، بعضی فیبروم‌های مؤثر بر حفره رحم یا توده‌هایی که باعث خونریزی یا درد قابل‌توجه شده‌اند ممکن است نیاز به جراحی داشته باشند.

رحم حفظ می‌شود و علت ساختاری بعضی علائم برطرف می‌شود.

خونریزی، عفونت، چسبندگی و احتمال ایجاد فیبروم‌های جدید در آینده وجود دارد.

زمان مناسب بارداری در آینده و روش زایمان ممکن است به نوع و عمق جراحی بستگی داشته باشد.

هیستروسکوپی روشی است که در آن یک دوربین باریک از طریق دهانه رحم وارد رحم می‌شود تا حفره رحم مستقیماً مشاهده شود.

وسیله باریکی از طریق واژن و دهانه رحم وارد می‌شود و داخل رحم بررسی می‌شود.

در بعضی موارد امکان درمان هم‌زمان ضایعات نیز وجود دارد.

پولیپ رحم، بعضی فیبروم‌های داخل حفره، خونریزی غیرطبیعی و بعضی یافته‌های غیرطبیعی سونوگرافی از موارد کاربرد هستند.

امکان مشاهده مستقیم داخل رحم و در برخی موارد تشخیص و درمان هم‌زمان را فراهم می‌کند.

خونریزی، عفونت و آسیب به دیواره رحم از عوارض احتمالی اما غیرقطعی هستند.

• مقداری درد و لکه‌بینی ممکن است ایجاد شود.
• تب، درد شدید یا خونریزی زیاد نیازمند بررسی است.

سزارین جراحی تولد نوزاد از طریق برش شکم و رحم است.

در شرایطی که زایمان واژینال مناسب یا ایمن نباشد، سزارین ممکن است انتخاب شود.

پس از بی‌حسی یا بیهوشی مناسب، برش روی شکم و رحم ایجاد شده و نوزاد متولد می‌شود.

سپس جفت خارج و محل جراحی بسته می‌شود.

وضعیت غیرطبیعی جنین، بعضی مشکلات جفت، مشکلات روند زایمان و برخی شرایط پزشکی مادر یا جنین می‌توانند باعث انجام سزارین شوند.

در مواردی که زایمان واژینال برای مادر یا جنین خطر بیشتری دارد، سزارین امکان تولد ایمن‌تر را فراهم می‌کند.

عفونت، خونریزی، درد و لخته خون از عوارض احتمالی هستند.

• مراقبت از زخم و حرکت تدریجی اهمیت دارد.
• تب، خونریزی شدید، درد رو به افزایش، تورم پا یا تنگی نفس باید سریع بررسی شوند.