نام و نام خانوادگی: دکتر شهلا آکوچکیان
شماره نظام پزشکی: ۲۵۵۹۸
تخصص: روان‌پزشکی
شهر فعالیت: اصفهان
سابقه دانشگاهی: فعالیت در گروه روان‌پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
حوزه‌های علمی و تخصصی شاخص: اختلال وسواس فکریعملی، وسواس‌های مذهبی، اختلالات اضطرابی، افسردگی، اختلالات مرتبط با استرس و سایر بیماری‌های روان‌پزشکی
دکتر شهلا آکوچکیان متخصص روان‌پزشکی در اصفهان است و سابقه فعالیت دانشگاهی و پژوهشی در حوزه سلامت روان دارد.
بخش قابل‌توجهی از فعالیت‌های علمی دکتر آکوچکیان به اختلال وسواس فکریعملی اختصاص داشته است. درمان وسواس، وسواس با محتوای مذهبی، روش‌های روان‌درمانی برای کاهش علائم وسواسی و بررسی درمان‌های دارویی در بیماران مبتلا به OCD از موضوعاتی هستند که در پژوهش‌های ایشان دیده میشوند.
روان‌پزشکی تنها به درمان یک گروه خاص از بیماری‌ها محدود نمی‌شود. مشکلاتی مانند اضطراب مداوم، حملات پانیک، افسردگی، افکار و رفتارهای وسواسی، تغییرات شدید خلق، اختلالات خواب، مشکلات ناشی از تجربه‌های آسیب‌زا و علائم روانپریشی میتوانند نیازمند ارزیابی روان‌پزشکی باشند.
در ارزیابی روان‌پزشکی، فقط وجود یک علامت مطرح نیست. شدت علائم، مدت ادامه آنها، تأثیر مشکل بر کار، تحصیل، روابط و زندگی روزمره، وضعیت خواب، سابقه مصرف دارو و بیماری‌های جسمی نیز در تشخیص و انتخاب درمان اهمیت دارند.
دکتر شهلا آکوچکیان تحصیلات پزشکی خود را در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به پایان رساند و در سال ۱۳۶۶ موفق به اخذ مدرک پزشکی شد. ایشان سپس تحصیلات تخصصی خود را در رشته روان‌پزشکی در همین دانشگاه ادامه داد و در سال ۱۳۷۴ موفق به دریافت مدرک تخصص روان‌پزشکی شد.
پس از اخذ تخصص، دکتر آکوچکیان فعالیت حرفه‌ای خود را در حوزه درمان، آموزش و پژوهش ادامه داد و بخش مهمی از سوابق علمی و دانشگاهی ایشان با گروه روان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان شکل گرفت.
دکتر شهلا آکوچکیان سابقه فعالیت با مرتبه دانشیار در دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان را نیز دارد.
دکتر شهلا آکوچکیان در کنار فعالیت درمانی در روان‌پزشکی، سابقه طولانی فعالیت دانشگاهی، آموزش پزشکی و انجام پژوهش‌های مرتبط با سلامت روان دارد.
موضوعات علمی مورد توجه ایشان از اختلال وسواس فکریعملی و اضطراب تا افسردگی، اختلال استرس پس از سانحه، مشکلات سلامت روان خانواده‌ها و روش‌های مختلف درمان روان‌پزشکی را در بر می‌گیرد.
دکتر شهلا آکوچکیان سال‌ها با گروه روان‌پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان همکاری داشته است.
فعالیت‌های دانشگاهی ایشان علاوه بر آموزش دانشجویان و دستیاران، شامل همکاری در پایان‌نامه‌های پزشکی و روان‌پزشکی، ارزیابی طرح‌های تحقیقاتی، داوری مقالات علمی و مشارکت در فعالیت‌های پژوهشی دانشگاه بوده است.
دکتر آکوچکیان همچنین در دوره‌هایی مسئولیت‌های اجرایی در بخش‌های روان‌پزشکی مراکز آموزشی و درمانی اصفهان داشته است.
از جمله سوابق اجرایی ایشان میتوان به مسئولیت در بخش روان‌پزشکی زنان مرکز پزشکی نور و بخش روان‌پزشکی اطفال بیمارستان الزهرا اشاره کرد.
اختلال وسواس فکریعملی یکی از مهم‌ترین محورهای فعالیت پژوهشی دکتر شهلا آکوچکیان محسوب می‌شود.
ایشان در مطالعات مختلفی درباره درمان وسواس، عوامل همراه با OCD و روش‌های روان‌شناختی و دارویی کاهش علائم وسواسی مشارکت داشته است.
یکی از مطالعات بالینی دکتر آکوچکیان به بررسی استفاده از کلونیدین در کنار درمان معمول بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکریعملی اختصاص داشته است.
در پژوهش‌های دیگری نیز روش‌هایی مانند درمان متمرکز بر هیجان و رفتاردرمانی دیالکتیکی در بیماران مبتلا به وسواس مورد بررسی قرار گرفته‌اند.
یکی از موضوعات مشخص‌تر در سوابق علمی دکتر آکوچکیان، بررسی وسواس‌هایی است که محتوای آنها با موضوعات مذهبی و اعتقادی ارتباط پیدا می‌کند.
وسواس مذهبی میتواند با شک‌های تکراری، ترس از انجام نادرست اعمال مذهبی، نگرانی شدید درباره نجاست یا پاکی، تکرار بیش از حد بعضی اعمال و افکار ناخواسته مرتبط با موضوعات اعتقادی همراه باشد.
دکتر شهلا آکوچکیان در فعالیت‌های علمی و آموزشی مرتبط با این حوزه مشارکت داشته و موضوع درمان وسواس در زمینه باورهای مذهبی را از منظر روان‌پزشکی مورد توجه قرار داده است.
این زمینه پژوهشی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در درمان وسواس مذهبی باید میان اعتقادات معمول فرد و رفتارهایی که بر اثر اضطراب و اجبار وسواسی ایجاد شده‌اند تفاوت قائل شد.
بخشی از پژوهش‌های دکتر آکوچکیان به مقایسه یا بررسی روش‌های مختلف روان‌درمانی برای کاهش علائم وسواس اختصاص داشته است.
در این مطالعات موضوعاتی مانند نشخوار فکری، اجتناب شناختی، تنظیم هیجان و شدت افکار و رفتارهای وسواسی بررسی شده‌اند.
این موضوعات از آن جهت اهمیت دارند که درمان OCD در بسیاری از بیماران تنها به کاهش اضطراب لحظه‌ای محدود نمی‌شود و باید چرخه فکری و رفتاری ایجادکننده یا تشدیدکننده وسواس نیز مورد توجه قرار گیرد.
اضطراب و افسردگی نیز در بخشی از مطالعات و فعالیت‌های دانشگاهی دکتر آکوچکیان مورد بررسی قرار گرفته‌اند.
از جمله موضوعات پژوهشی مرتبط با ایشان میتوان به بررسی افسردگی و اضطراب در مراقبان بیماران مبتلا به دمانس و بررسی شیوه‌های مقابله با استرس اشاره کرد.
سلامت روان مراقبان بیماران مزمن از موضوعات مهم روان‌پزشکی است؛ زیرا مراقبت طولانی‌مدت از یک بیمار میتواند با فشار روانی، اضطراب، خستگی و علائم افسردگی همراه شود.
اختلال استرس پس از سانحه یا PTSD نیز در سوابق پژوهشی دکتر شهلا آکوچکیان دیده می‌شود.
ایشان در مطالعه‌ای درباره استفاده از توپیرامات در درمان PTSD مشارکت داشته است.
اختلال استرس پس از سانحه ممکن است پس از مواجهه با اتفاقات آسیب‌زا ایجاد شود و با علائمی مانند یادآوری ناخواسته حادثه، کابوس، اجتناب از محرکهای یادآور حادثه و افزایش حساسیت و برانگیختگی همراه باشد.
دکتر آکوچکیان علاوه بر درمان‌های دارویی و روان‌شناختی، در پژوهش‌های مرتبط با سایر روش‌های درمان روان‌پزشکی نیز مشارکت داشته است.
بررسی انواع مختلف الکتروشوک درمانی یا ECT در بیماران مبتلا به افسردگی اساسی از جمله این فعالیت‌هاست.
ECT یکی از روش‌های تخصصی روان‌پزشکی است که در شرایط مشخص، مانند بعضی موارد افسردگی شدید یا مقاوم به درمان، ممکن است مورد استفاده قرار گیرد.
فعالیت علمی دکتر شهلا آکوچکیان تنها به مقالات پژوهشی محدود نمی‌شود.
ایشان در تألیف یا تدوین کتاب‌های آموزشی مرتبط با روان‌پزشکی و سلامت روان نیز مشارکت داشته است.
از جمله این آثار میتوان به کتاب‌های آموزشی روان‌پزشکی برای دانشجویان پزشکی و پزشکان عمومی و همچنین آثاری در زمینه روابط زناشویی و مسائل مرتبط با سلامت روان خانواده اشاره کرد.
با توجه به تخصص روان‌پزشکی و سوابق علمی دکتر شهلا آکوچکیان، اختلال وسواس فکریعملی یکی از مهم‌ترین حوزه‌های مرتبط با فعالیت ایشان محسوب می‌شود.
علاوه بر وسواس، اختلالات اضطرابی، افسردگی، حملات پانیک، اختلال دوقطبی، اختلالات مرتبط با استرس و تروما و سایر مشکلات روان‌پزشکی نیز میتوانند توسط روانپزشک ارزیابی شوند.
اختلال وسواس فکریعملی یا OCD بیماری‌ای است که میتواند با افکار، تصاویر یا تمایلات ناخواسته و تکرارشونده و همچنین رفتارها یا اعمال ذهنی اجباری همراه باشد.
افکار وسواسی معمولاً برخلاف میل فرد وارد ذهن میشوند و میتوانند اضطراب زیادی ایجاد کنند.
فرد ممکن است برای کاهش این اضطراب رفتارهایی مانند شستوشوی مکرر، بررسی چندباره، شمارش، تکرار بعضی جملات در ذهن یا درخواست اطمینان از دیگران را انجام دهد.
مشکل زمانی جدی‌تر می‌شود که این افکار و رفتارها زمان زیادی از روز را بگیرند، موجب ناراحتی قابل‌توجه شوند یا عملکرد فرد در زندگی روزمره را مختل کنند.
OCD معمولاً یک علت واحد ندارد.
عوامل زیستی، ژنتیکی و روان‌شناختی میتوانند در ایجاد یا تداوم آن نقش داشته باشند.
یکی از چرخه‌های مهم وسواس زمانی شکل می‌گیرد که یک فکر ناخواسته اضطراب ایجاد می‌کند و فرد برای کاهش اضطراب یک عمل اجباری انجام می‌دهد.
انجام رفتار اجباری ممکن است در کوتاه‌مدت اضطراب را کاهش دهد، اما همین کاهش موقت میتواند مغز را به تکرار دوباره آن رفتار تشویق کند.
در نتیجه چرخه‌ای ایجاد می‌شود که فکر وسواسی و رفتار اجباری یکدیگر را تقویت میکنند.
درمان OCD بر اساس شدت بیماری و شرایط بیمار انتخاب می‌شود.
یکی از روش‌های اصلی روان‌درمانی، درمان شناختی‌رفتاری با تمرکز بر مواجهه و جلوگیری از پاسخ یا ERP است.
در این روش بیمار به‌صورت برنامه‌ریزی‌شده و تدریجی با موقعیت یا فکری که اضطراب ایجاد می‌کند روبه‌رو می‌شود و تمرین می‌کند رفتار اجباری همیشگی خود را انجام ندهد.
داروهای ضدافسردگی از گروه SSRI نیز در بسیاری از بیماران مورد استفاده قرار می‌گیرند.
در بعضی افراد ممکن است ترکیب دارو و روان‌درمانی مناسب‌تر باشد.
اگر بیماری به درمان‌های معمول پاسخ کافی ندهد، روانپزشک ممکن است تشخیص، دوز دارو، مدت درمان یا سایر گزینه‌های درمانی را دوباره بررسی کند.
اگر افکار یا رفتارهای تکراری بخش قابل‌توجهی از زمان روز را می‌گیرند یا روی درس، کار، روابط، عبادت، خواب یا فعالیت‌های معمول تأثیر گذاشته‌اند، ارزیابی تخصصی میتواند مناسب باشد.
فردی که می‌داند فکر یا رفتار او بیش از حد است اما نمی‌تواند در برابر آن مقاومت کند نیز ممکن است به درمان نیاز داشته باشد.
همچنین اگر وسواس با افسردگی، اضطراب شدید یا افکار آسیب به خود همراه شده باشد، مراجعه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
وسواس مذهبی نوعی از اختلال وسواس فکریعملی است که محتوای افکار و رفتارهای وسواسی فرد بیشتر حول موضوعات مذهبی، اخلاقی یا اعتقادی شکل می‌گیرد.
فرد ممکن است درباره درست انجام دادن یک عمل، پاکی و نجاست، گناه، نیت، صحت عبادت یا وجود افکار ناخواسته مذهبی دچار نگرانی شدید و تکرارشونده شود.
وجود یک فکر ناخواسته به معنی اعتقاد واقعی فرد به آن فکر نیست.
افراد مبتلا به وسواس ممکن است دقیقاً به دلیل اهمیت زیادی که برای باورهایشان قائل هستند، از بعضی افکار ناخواسته بیشتر بترسند.
مکانیسم اصلی وسواس مذهبی با سایر انواع OCD شباهت دارد.
یک فکر یا شک ناخواسته ایجاد می‌شود، فرد آن را بسیار مهم یا خطرناک تلقی می‌کند و برای رسیدن به اطمینان کامل، یک رفتار یا عمل ذهنی تکراری انجام می‌دهد.
برای مثال ممکن است یک عمل مذهبی بارها تکرار شود یا فرد دائماً درباره صحیح بودن آن از دیگران سؤال کند.
آرامش کوتاه‌مدتی که پس از این رفتار ایجاد می‌شود میتواند چرخه وسواس را تقویت کند.
درمان باید هم اصول علمی OCD را رعایت کند و هم نسبت به ارزش‌ها و باورهای بیمار حساس باشد.
روان‌درمانی شناختی‌رفتاری و ERP از روش‌های مهم درمان هستند.
هدف درمان کنار گذاشتن باورهای مذهبی بیمار نیست؛ بلکه کاهش رفتارهای اجباری و اضطرابی است که از چارچوب معمول باورهای فرد خارج شده‌اند.
دارودرمانی نیز در صورت نیاز ممکن است بخشی از برنامه درمان باشد.
اگر شک و تکرار باعث شده عبادت یا فعالیت‌های معمول فرد بسیار طولانی شود، اضطراب زیادی ایجاد کند یا روابط خانوادگی و عملکرد روزمره را مختل کند، بهتر است ارزیابی انجام شود.
همچنین احساس گناه شدید و دائمی، درخواست مکرر اطمینان یا اجتناب از فعالیت‌های معمول به دلیل ترس از خطا میتواند نیاز به بررسی داشته باشد.
اختلال اضطراب فراگیر یا GAD زمانی مطرح می‌شود که نگرانی شدید و مداوم درباره موضوعات مختلف زندگی برای مدت طولانی ادامه پیدا کند و کنترل آن برای فرد دشوار باشد.
نگرانی درباره کار، خانواده، سلامت یا مسائل مالی به‌خودی‌خود بیماری محسوب نمی‌شود.
در اختلال اضطراب فراگیر، شدت یا تداوم نگرانی معمولاً بیشتر از چیزی است که شرایط واقعی ایجاب می‌کند و میتواند عملکرد روزمره را مختل کند.
عوامل ژنتیکی، زیستی، ویژگی‌های روان‌شناختی و تجربه‌های زندگی ممکن است در ایجاد اضطراب نقش داشته باشند.
استرس مزمن نیز میتواند علائم را تشدید کند.
گاهی بعضی بیماری‌های جسمی یا داروها علائمی شبیه اضطراب ایجاد میکنند؛ به همین دلیل تشخیص مناسب اهمیت دارد.
روان‌درمانی و دارودرمانی دو روش اصلی هستند و در برخی بیماران از ترکیب هر دو استفاده می‌شود.
درمان شناختی‌رفتاری یا CBT یکی از روش‌های شناخته‌شده روان‌درمانی اضطراب است.
داروهای ضدافسردگی از گروه‌هایی مانند SSRI و SNRI نیز ممکن است بر اساس شرایط بیمار تجویز شوند.
نوع دارو و مدت مصرف باید متناسب با شرایط فرد تعیین شود.
اگر نگرانی برای ماه‌ها ادامه پیدا کرده، خواب را مختل کرده یا باعث اختلال در کار، تحصیل یا روابط شده باشد، بررسی تخصصی مناسب است.
اضطرابی که همراه با افسردگی، مصرف بیش از حد داروهای آرام‌بخش یا افکار آسیب به خود باشد اهمیت بیشتری دارد.
حمله پانیک دوره‌ای از ترس یا ناراحتی شدید است که معمولاً به‌صورت ناگهانی شروع می‌شود و با علائم جسمی و روانی قابل‌توجه همراه است.
داشتن یک حمله پانیک به‌تنهایی به معنی اختلال پانیک نیست.
اختلال پانیک زمانی مطرح می‌شود که حملات غیرمنتظره تکرار شوند و فرد برای مدت طولانی درباره وقوع حمله بعدی نگران باشد یا رفتار خود را برای جلوگیری از آن تغییر دهد.
در حمله پانیک، سیستم هشدار بدن در شرایطی فعال می‌شود که خطر واقعی متناسبی وجود ندارد.
فرد ممکن است علائم جسمی طبیعی ناشی از اضطراب را خطرناک تفسیر کند و همین نگرانی شدت حمله را بیشتر کند.
عوامل ژنتیکی، استرس و بعضی شرایط روانی میتوانند زمینه را فراهم کنند.
CBT یکی از درمان‌های اصلی اختلال پانیک است.
بیمار در درمان یاد می‌گیرد علائم جسمی اضطراب را بهتر بشناسد و واکنش متفاوتی به آنها نشان دهد.
داروهای ضدافسردگی نیز در بعضی بیماران استفاده میشوند.
داروهای آرام‌بخش سریع‌الاثر ممکن است در شرایط محدود تجویز شوند، اما به دلیل احتمال وابستگی برای مصرف طولانی‌مدت همه بیماران مناسب نیستند.
اگر حملات تکرار میشوند یا ترس از حمله بعدی باعث شده فرد از رانندگی، حضور در جمع، سفر یا خروج از خانه اجتناب کند، مراجعه مناسب است.
اولین حمله شدید همراه با علائم جسمی جدید ممکن است ابتدا به ارزیابی پزشکی نیاز داشته باشد.
افسردگی اساسی فراتر از ناراحتی یا افت خلق موقتی است.
در این اختلال، احساس غم، بی‌علاقگی یا کاهش لذت همراه با مجموعه‌ای از علائم دیگر برای مدت قابل‌توجه ادامه پیدا می‌کند و بر عملکرد فرد تأثیر می‌گذارد.
افراد مختلف ممکن است افسردگی را به شکل متفاوتی تجربه کنند.
افسردگی معمولاً یک علت واحد ندارد.
زمینه ژنتیکی، عوامل زیستی، مشکلات جسمی، اتفاقات پراسترس، سوگ، مشکلات بین‌فردی و بعضی داروها میتوانند در ایجاد یا تشدید علائم نقش داشته باشند.
در بعضی افراد افسردگی بدون یک علت بیرونی مشخص شروع می‌شود.
شدت افسردگی در انتخاب درمان اهمیت دارد.
روان‌درمانی میتواند برای بسیاری از بیماران مؤثر باشد و در افسردگی متوسط یا شدید، دارودرمانی نیز ممکن است از ابتدا مورد استفاده قرار گیرد.
داروهای ضدافسردگی معمولاً برای اثر کامل به زمان نیاز دارند.
در افسردگی شدید، مقاوم به درمان یا شرایطی که نیاز به پاسخ سریع وجود دارد، روش‌های دیگری مانند ECT نیز ممکن است بررسی شوند.
اگر علائم برای چند هفته ادامه پیدا کرده و عملکرد روزانه، روابط یا توانایی انجام کارها کاهش یافته باشد، ارزیابی مناسب است.
کاهش شدید اشتها، ناتوانی در انجام فعالیت‌های معمول، بیخوابی شدید یا افکار مرگ و خودکشی نیاز به توجه بیشتری دارند.
اختلال دوقطبی بیماری‌ای است که با دوره‌هایی از تغییر قابل‌توجه خلق، انرژی و سطح فعالیت همراه است.
بعضی بیماران دورههای افسردگی و دورههای مانیا یا هیپومانیا را تجربه میکنند.
مانیا فقط «خوشحال بودن زیاد» نیست و میتواند باعث تغییر واضح رفتار، قضاوت و عملکرد فرد شود.
زمینه ژنتیکی در این بیماری اهمیت دارد.
عوامل زیستی و محیطی نیز میتوانند در زمان شروع یا عود دورههای خلقی نقش داشته باشند.
کمبود شدید خواب در بعضی افراد میتواند با شروع یا تشدید دورههای خلقی همراه شود.
درمان معمولاً شامل داروهای تثبیت‌کننده خلق، برخی داروهای ضدروان‌پریشی یا ترکیبی از داروهاست.
روان‌درمانی و آموزش بیمار و خانواده نیز میتوانند به مدیریت بیماری کمک کنند.
داروهای ضدافسردگی در اختلال دوقطبی باید با دقت بیشتری استفاده شوند و معمولاً نباید بدون ارزیابی مناسب برای بیماری که احتمال دوقطبی دارد شروع شوند.
دوره‌هایی از کاهش شدید نیاز به خواب همراه با انرژی غیرعادی، رفتارهای پرخطر، تحریکپذیری شدید یا تغییر محسوس عملکرد نیازمند ارزیابی هستند.
مانیا شدید، رفتار خطرناک، روانپریشی یا افکار خودکشی ممکن است نیازمند مراجعه فوری باشند.
PTSD ممکن است پس از تجربه یا مشاهده یک رویداد بسیار آسیب‌زا ایجاد شود.
بسیاری از افراد پس از اتفاقات سخت برای مدتی دچار ناراحتی یا اضطراب میشوند و همه آنها PTSD ندارند.
در PTSD، مجموعه مشخصی از علائم برای مدت طولانی‌تر ادامه پیدا می‌کند و بر زندگی فرد اثر می‌گذارد.
حوادث شدید، خشونت، جنگ، تصادفات جدی، بلایای طبیعی و سایر تجربه‌های تهدیدکننده میتوانند زمینه ایجاد PTSD باشند.
سابقه تروما، میزان حمایت اجتماعی و بعضی عوامل فردی ممکن است بر احتمال ایجاد بیماری تأثیر بگذارند.
روان‌درمانی‌های متمرکز بر تروما از روش‌های اصلی درمان محسوب میشوند.
در برخی بیماران دارو نیز برای کاهش علائم افسردگی، اضطراب یا سایر مشکلات همراه تجویز می‌شود.
انتخاب درمان باید بر اساس نوع علائم و شرایط فرد انجام شود.
اگر علائم پس از حادثه ادامه پیدا کردهاند، خواب و عملکرد فرد را مختل کردهاند یا باعث اجتناب شدید از زندگی روزمره شده‌اند، ارزیابی مناسب است.
مصرف مواد یا الکل برای فرار از خاطرات و وجود افکار آسیب به خود از علائم مهم‌تر هستند.
اسکیزوفرنی یک اختلال روان‌پزشکی جدی است که میتواند بر تفکر، ادراک، احساسات و رفتار فرد اثر بگذارد.
برخی بیماران ممکن است دچار توهم یا باورهای هذیانی شوند.
بیماری تنها به این علائم محدود نیست و میتواند انگیزه، روابط اجتماعی و عملکرد روزمره را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
زمینه ژنتیکی و عوامل زیستی نقش مهمی دارند.
عوامل محیطی نیز ممکن است در بعضی افراد مستعد بر زمان شروع بیماری تأثیر بگذارند.
یک علت واحد برای همه بیماران وجود ندارد.
داروهای ضدروان‌پریشی بخش مهمی از درمان هستند.
مداخلات روانی‌اجتماعی، حمایت خانواده، توان‌بخشی و در بعضی بیماران استفاده از داروهای تزریقی طولانی‌اثر نیز ممکن است مطرح شوند.
هدف درمان تنها کاهش توهم و هذیان نیست و بهبود عملکرد و کیفیت زندگی نیز اهمیت دارد.
توهم، هذیان، رفتار بسیار غیرعادی، گیجی شدید یا کاهش واضح ارتباط فرد با واقعیت نیازمند ارزیابی سریع است.
اگر بیمار احتمال آسیب به خود یا دیگران داشته باشد، مراجعه اورژانسی اهمیت دارد.
بیخوابی میتواند به شکل دشواری در شروع خواب، بیدار شدن مکرر یا بیدار شدن زودتر از زمان موردنظر ظاهر شود.
مشکل خواب گاهی یک اختلال مستقل است و گاهی همراه با اضطراب، افسردگی، دوقطبی یا سایر بیماری‌های روان‌پزشکی دیده می‌شود.
استرس، اضطراب، افسردگی، برنامه نامنظم خواب، مصرف بعضی داروها یا مواد محرک و برخی بیماری‌های جسمی میتوانند روی خواب اثر بگذارند.
در بعضی افراد نگرانی درباره خود خواب باعث تشدید مشکل می‌شود.
درمان به علت بستگی دارد.
اصلاح عادات خواب و درمان شناختی‌رفتاری بیخوابی میتوانند در بسیاری از موارد اهمیت داشته باشند.
داروهای خواب‌آور ممکن است در شرایط مشخص استفاده شوند، اما مصرف طولانی یا خودسرانه آنها مناسب نیست.
اگر بیخوابی بخشی از یک بیماری روان‌پزشکی باشد، درمان آن بیماری نیز اهمیت دارد.
اگر مشکل خواب برای مدت طولانی ادامه دارد یا همراه با اضطراب، افسردگی یا تغییرات شدید خلق است، بررسی تخصصی میتواند مناسب باشد.
کاهش شدید نیاز به خواب همراه با انرژی بسیار بالا و رفتار غیرمعمول میتواند یکی از نشانه‌های مانیا باشد و با بیخوابی معمول تفاوت دارد.
ارزیابی روان‌پزشکی فرایندی است که طی آن علائم، سابقه بیماری، وضعیت خلق، افکار، رفتار، خواب و عملکرد فرد بررسی میشوند.
هدف فقط گذاشتن یک برچسب تشخیصی نیست؛ بلکه باید مشخص شود علائم چه تأثیری بر زندگی فرد دارند و چه عواملی ممکن است در ایجاد یا تشدید آنها نقش داشته باشند.
روانپزشک درباره زمان شروع علائم، شدت و مدت آنها، سابقه درمان، داروهای مصرفی و بیماری‌های جسمی سؤال می‌کند.
گاهی اطلاعات خانواده نیز میتواند کمککننده باشد، به‌ویژه در شرایطی مانند مانیا یا روانپریشی که بیمار ممکن است متوجه تمام تغییرات رفتاری خود نباشد.
در صورت نیاز ممکن است آزمایش یا بررسی پزشکی نیز درخواست شود.
افرادی که تغییر قابل‌توجه خلق، اضطراب شدید، وسواس، اختلال خواب طولانی، حملات پانیک، رفتارهای غیرعادی یا کاهش عملکرد دارند ممکن است نیاز به ارزیابی داشته باشند.
تشخیص دقیق‌تر میتواند از درمان‌های غیرضروری جلوگیری کرده و انتخاب درمان مناسب را آسان‌تر کند.
بعضی بیماری‌ها علائم مشابه دارند و افتراق آنها میتواند روی انتخاب دارو تأثیر زیادی داشته باشد.
همه مشکلات در یک جلسه قابل تشخیص قطعی نیستند.
گاهی مشاهده روند علائم در طول زمان یا بررسی پاسخ بیمار به درمان لازم است.
فهرست داروهای مصرفی، سابقه درمان‌های قبلی، آزمایش‌های مرتبط و نام داروهایی که قبلاً مصرف شده‌اند میتوانند مفید باشند.
اطلاع از سابقه بیماری‌های روان‌پزشکی در خانواده نیز ممکن است در بعضی موارد کمککننده باشد.
داروهای روان‌پزشکی گروه‌های مختلفی دارند و هر گروه برای شرایط مشخصی استفاده می‌شود.
داروهای ضدافسردگی، تثبیت‌کننده‌های خلق، داروهای ضدروان‌پریشی و بعضی داروهای ضداضطراب از گروه‌های اصلی هستند.
نوع دارو بر اساس تشخیص، شدت علائم، بیماری‌های جسمی، داروهای دیگر و تجربه درمان‌های قبلی انتخاب می‌شود.
بسیاری از داروهای روان‌پزشکی به زمان نیاز دارند تا اثر کامل آنها مشخص شود.
گاهی نیز دوز دارو باید به‌تدریج تنظیم شود.
نیاز به دارو بر اساس شدت و نوع بیماری متفاوت است.
در برخی مشکلات خفیف ممکن است روان‌درمانی کافی باشد، در حالی که در بیماری‌هایی مانند اختلال دوقطبی، اسکیزوفرنی یا افسردگی شدید دارو نقش مهم‌تری دارد.
دارو میتواند شدت علائمی مانند افسردگی، اضطراب، وسواس، مانیا یا روانپریشی را کاهش دهد و به بیمار کمک کند عملکرد روزمره خود را بهتر بازیابد.
ERP یا مواجهه و جلوگیری از پاسخ نوعی درمان رفتاری است که به‌طور ویژه در درمان OCD استفاده می‌شود.
در این روش بیمار به‌تدریج با محرکهای وسواسی مواجه می‌شود و یاد می‌گیرد رفتار اجباری همیشگی خود را انجام ندهد.
درمانگر معمولاً یک سلسله‌مراتب از موقعیتهای اضطراب‌آور تهیه می‌کند.
تمرین‌ها از موقعیتهای قابل‌تحمل‌تر شروع شده و به‌تدریج دشوارتر میشوند.
هدف حذف کامل هر احساس اضطراب نیست؛ بلکه بیمار یاد می‌گیرد اضطراب بدون انجام عمل اجباری نیز میتواند کاهش پیدا کند.
افراد مبتلا به انواع مختلف OCD، از جمله وسواس آلودگی، بررسی، افکار ناخواسته و وسواس مذهبی ممکن است از این روش استفاده کنند.
برنامه درمان باید متناسب با نوع وسواس هر فرد طراحی شود.
ERP مستقیماً چرخه وسواس و رفتار اجباری را هدف قرار می‌دهد و میتواند به کاهش زمان صرف‌شده برای اجبارها کمک کند.
مواجهه با اضطراب ممکن است در ابتدا دشوار باشد.
به همین دلیل تمرین‌ها باید مرحله‌ای و برنامه‌ریزی‌شده باشند و بیمار برای انجام آنها آمادگی داشته باشد.
ECT یا الکتروشوک درمانی یک روش پزشکی تخصصی است که تحت بیهوشی انجام می‌شود.
این درمان با تصویر قدیمی و غیرپزشکی که گاهی در فیلم‌ها نمایش داده می‌شود تفاوت دارد.
بیمار تحت بیهوشی کوتاه‌مدت قرار می‌گیرد و داروی شل‌کننده عضلانی دریافت می‌کند.
سپس جریان الکتریکی کنترل‌شده‌ای برای ایجاد یک تشنج درمانی کوتاه استفاده می‌شود.
ECT ممکن است در بعضی موارد افسردگی بسیار شدید، افسردگی مقاوم به درمان، کاتاتونیا یا شرایطی که نیاز به پاسخ درمانی سریع وجود دارد مطرح شود.
این روش برای همه بیماران افسرده لازم نیست.
در بعضی بیماری‌های شدید، ECT میتواند سریعتر از برخی درمان‌های دارویی علائم را کاهش دهد.
دکتر شهلا آکوچکیان متخصص روان‌پزشکی با شماره نظام پزشکی ۲۵۵۹۸ است و در اصفهان فعالیت دارد.
ایشان تحصیلات پزشکی و تخصص روان‌پزشکی خود را در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به پایان رسانده و سابقه فعالیت دانشگاهی در گروه روان‌پزشکی این دانشگاه را دارد.
یکی از محورهای شاخص در سوابق علمی دکتر شهلا آکوچکیان، اختلال وسواس فکریعملی یا OCD است. فعالیت‌های پژوهشی ایشان موضوعاتی مانند درمان دارویی وسواس، روش‌های روان‌درمانی، نشخوار فکری، اجتناب شناختی و وسواس با محتوای مذهبی را شامل می‌شود.
در کنار اختلال وسواس، دکتر آکوچکیان در حوزه‌هایی مانند اضطراب، افسردگی، اختلال استرس پس از سانحه و روش‌های مختلف درمان در روان‌پزشکی نیز سابقه فعالیت علمی و پژوهشی دارد.
ترکیب تجربه بالینی، سابقه دانشگاهی و مطالعات متعدد در زمینه اختلالات روان‌پزشکی، به‌ویژه وسواس فکریعملی، باعث شده است بخش مهمی از مسیر حرفه‌ای دکتر شهلا آکوچکیان با ارزیابی و درمان مشکلات سلامت روان پیوند داشته باشد.
برای بیمارانی که با وسواس فکریعملی، وسواس مذهبی، اضطراب، افسردگی یا سایر مشکلات روان‌پزشکی مواجه هستند، سابقه تخصصی و دانشگاهی دکتر آکوچکیان و تمرکز علمی ایشان بر این حوزه‌ها میتواند یکی از معیارهای قابل توجه در انتخاب روانپزشک باشد.
مراجعه به دکتر شهلا آکوچکیان میتواند برای افرادی مطرح باشد که علائم آنها در حوزه بیماری‌های روان‌پزشکی قرار می‌گیرد.
برای مثال:
هر علامت جسمی یا روانی الزاماً ناشی از بیماری روان‌پزشکی نیست.
برای مثال تپش قلب، لرزش، ضعف یا تغییر وزن ممکن است در بعضی بیماری‌های جسمی نیز دیده شوند و گاهی نیاز به بررسی پزشکی دارند.
مشکلاتی که بیشتر به مشاوره فردی، مشکلات ارتباطی یا آموزش مهارتهای زندگی مربوط میشوند ممکن است در بعضی شرایط توسط روان‌شناس یا مشاور بررسی شوند.
با این حال اگر احتمال اختلال روان‌پزشکی، نیاز به دارو یا علائم متوسط تا شدید وجود داشته باشد، ارزیابی توسط روانپزشک اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
افکار جدی خودکشی، برنامه‌ریزی برای آسیب به خود یا دیگران، رفتار بسیار آشفته، کاهش شدید ارتباط با واقعیت یا مانیا شدید ممکن است نیازمند ارزیابی فوری باشند.
اگر فرد به دلیل وضعیت روانی نمی‌تواند از خود مراقبت کند یا رفتار او برای خودش یا اطرافیان خطر ایجاد کرده است، نباید فقط تا زمان نوبت معمولی صبر کرد.
مسمومیت یا مصرف بیش از حد دارو نیز یک وضعیت اورژانسی است.
دکتر شهلا آکوچکیان متخصص روان‌پزشکی است و در زمینه تشخیص و درمان اختلالات روان‌پزشکی فعالیت دارد.
شماره نظام پزشکی دکتر شهلا آکوچکیان ۲۵۵۹۸ است.
دکتر شهلا آکوچکیان در شهر اصفهان فعالیت دارد.
بله. اختلال وسواس فکریعملی یکی از حوزه‌های شاخص فعالیت علمی دکتر شهلا آکوچکیان است. ایشان در پژوهش‌های مختلفی درباره OCD، روش‌های درمان وسواس و عوامل مرتبط با شدت علائم وسواسی مشارکت داشته است.
بله. وسواس با محتوای مذهبی از موضوعاتی است که در فعالیت‌های علمی و آموزشی دکتر شهلا آکوچکیان مورد توجه قرار گرفته است.
خیر. یکی از ویژگی‌های افکار وسواسی این است که اغلب ناخواسته و برخلاف میل و ارزش‌های فرد وارد ذهن میشوند.
خیر. وسواس میتواند با کنترل مکرر، شک، شمارش، افکار ناخواسته، وسواس مذهبی، نیاز به تقارن و انواع دیگر رفتارهای اجباری همراه باشد.
بله. بعضی اجبارها به شکل ذهنی انجام میشوند؛ برای مثال مرور مکرر یک اتفاق در ذهن یا تکرار یک جمله برای کاهش اضطراب.
در بسیاری از بیماران میتوان با درمان مناسب شدت علائم را به میزان قابل‌توجهی کاهش داد و عملکرد روزمره را بهتر کرد.
درمان ممکن است شامل روان‌درمانی، دارو یا ترکیبی از هر دو باشد.
ERP نوعی درمان شناختی‌رفتاری است که در آن بیمار به‌تدریج با محرک وسواسی مواجه می‌شود و تمرین می‌کند رفتار اجباری همیشگی خود را انجام ندهد.
خیر. وسواس مذهبی یک شکل از OCD است و نباید با میزان اعتقاد یا پایبندی مذهبی فرد یکی دانسته شود.
خیر. نوع درمان به شدت، مدت علائم و شرایط فرد بستگی دارد.
در برخی بیماران روان‌درمانی کافی است و در برخی دیگر دارو یا ترکیب درمان‌ها ممکن است مناسب باشد.
اضطراب طبیعی معمولاً متناسب با یک شرایط مشخص ایجاد می‌شود و بعد از برطرف شدن آن کاهش پیدا می‌کند.
اگر اضطراب شدید، طولانی و خارج از تناسب با شرایط باشد و عملکرد فرد را مختل کند، ممکن است نیاز به ارزیابی داشته باشد.
خود حمله پانیک معمولاً تهدیدکننده زندگی نیست، اما علائم آن میتوانند شبیه بعضی مشکلات جسمی باشند.
به‌خصوص در اولین حمله یا وجود علائم جسمی جدید، بهتر است علت پزشکی نیز در نظر گرفته شود.
خیر. کاهش انرژی، بی‌علاقگی، اختلال خواب، کاهش تمرکز، تغییر اشتها و احساس ناامیدی نیز ممکن است بخشی از افسردگی باشند.
اثر درمانی معمولاً فوری نیست و ممکن است چند هفته زمان نیاز داشته باشد.
مدت دقیق پاسخ در افراد مختلف متفاوت است.
همه داروهای روان‌پزشکی وابستگی ایجاد نمی‌کنند.
برخی داروهای آرام‌بخش میتوانند در مصرف طولانی یا نامناسب وابستگی ایجاد کنند، اما داروهای ضدافسردگی از این نظر با آنها متفاوت هستند.
قطع دارو باید با نظر پزشک انجام شود.
قطع ناگهانی بعضی داروها میتواند باعث بازگشت علائم یا ایجاد علائم ناشی از قطع دارو شود.
روانپزشک پزشک متخصص است و میتواند بیماری‌های روان‌پزشکی را تشخیص دهد و دارو تجویز کند.
روان‌شناس بر ارزیابی روان‌شناختی و روان‌درمانی تمرکز دارد. در بسیاری از بیماران همکاری این دو تخصص میتواند مفید باشد.
در اختلال دوقطبی تغییرات خلق با تغییر قابل‌توجه انرژی، فعالیت، خواب و رفتار همراه هستند و معمولاً برای مدت مشخص ادامه پیدا میکنند.
اگر فرد با وجود خواب بسیار کمتر از معمول همچنان انرژی زیادی داشته باشد و هم‌زمان رفتارهای غیرعادی، پرحرفی، افکار سریع یا رفتارهای پرخطر نشان دهد، بررسی روان‌پزشکی مناسب است.
اگر کابوس، یادآوری‌های ناخواسته، اضطراب یا اجتناب پس از یک حادثه برای مدت طولانی ادامه پیدا کرده و عملکرد فرد را مختل کرده باشند، ارزیابی تخصصی میتواند مناسب باشد.
ECT ممکن است در بعضی موارد افسردگی شدید، مقاوم به درمان یا شرایط خاص دیگر استفاده شود و تصمیم برای انجام آن باید توسط روانپزشک و تیم درمانی گرفته شود.
افکار جدی خودکشی، رفتار خطرناک، روانپریشی شدید، مانیا شدید یا ناتوانی فرد در مراقبت از خود ممکن است نیازمند ارزیابی فوری باشند.
بهتر است فهرست داروهای فعلی و قبلی، نسخه‌های گذشته و اطلاعات مربوط به درمان‌های قبلی همراه بیمار باشد.
اگر قبلاً روان‌درمانی، بستری یا درمان‌هایی مانند ECT انجام شده است، ارائه اطلاعات مربوط به آنها نیز میتواند به ارزیابی بهتر کمک کند.
اصفهان، خیابان آمادگاه، بن‌بست جنب داروخانه سپاهان، مجتمع سپاهان 2، طبقه دوم
نزدیکترین نوبت
یکشنبه 08 آذر - 18:45
مبلغ آزاد ویزیت
۶۰۰,۰۰۰ تومان
مبلغ پرداختی شما بر اساس نوع بیمه، در فاکتور کسر و محاسبه می‌شود.
دکتر عالین بخدا
من واقعا ازشون راضیم و خدا بهشون سلامتی بده
پزشکی صبور مهربان و تشخیص صحیح که ازویزیتشون لذت بردیم
عالی بود
کاربر متنی برای این نظر ننوشته است.
کاربر متنی برای این نظر ننوشته است.
عالی مهربان حاذق رابط شفای الهی
توصیه می کنم شدید . بسیار عالی
همه چیز عالی بود رفتار خیلی مناسب ولی خیلی معطل شدم
خیلی بهترم و مشکلات زیادی برام از بین رفته
درود برشما تجربه وتخصص وبرخورد واخلاق عالی
عالی،سریع وتخصصی مشکل رو متوجه و درمان میکنن
عالی
فعلا در ابتدای درمان هستیم
منشی کمی بی حوصله است
خانم دکتر خوب به حرف ها گوش میکنند و صبورانه ویزیت میکنند
کاربر متنی برای این نظر ننوشته است.